"COU" (En toda a entrada)

Levar á fin unha cousa comezada.

Non deixar nada dalgunha cousa.

Chegar á última parte de algo.

Someter algo á operación de acabamento.

Chegar a unha situación determinada.

Ter como parte final aquilo que se expresa. OBS: Vai seguido da preposición en e con.

Ter fin. Tm v pron.

Pór fin a algo. OBS: Vai seguido da preposición con.

Estar esgotada algunha cousa.

Resultar agradable unha persoa.

Combinar ben algunha cousa.

Resultar axeitado ou apropiado a cada circunstancia concreta.

Sentar ben un adorno ou roupa a alguén.

Facer canais ou estrías nalgunha cousa.

Dar a algunha cousa forma de canal ou tella.

Poñer nun curruncho.

Perseguir a alguén ou algo ata un lugar de onde non vai poder saír.

Deixar de lado unha persoa, cousa ou feito e relegala ao esquecemento.

Adquirir e reter unha cantidade excesiva dunha mercadoría con finalidade especulativa.

Apropiarse dalgunha cousa en exclusiva.

Dar a algo a consistencia dura e rexa do cartón.

Adquirir, unha cousa flexible, un certo grao de rixidez e dureza semellante á do cartón.

Atacar o caruncho os cultivos de cereais.

Deteriorarse ou picarse a madeira por causa da couza.

Ennegrecerse un tecido ou as paredes por mor da humidade.

Acción e efecto de acceder.

Dereito que ten o propietario dunha cousa de facer seu todo o que esta produza.

otación obrigatoria que se leva a cabo durante o proceso de elección papal cando ningún dos candidatos obtivo as dúas terceiras partes dos votos precisos na votación ordinaria para ser elixido papa. Consiste en dar a posiblidade aos cardeais que apoiaron ao candidato menos votado para que transfiran o seu voto a un dos candidatos restantes.

Que acompaña ou depende do principal.

Anexo ou complemento dunha cousa que non constitúe o corpo principal.

Adorno, ornamental ou funcional, que acompaña as pezas de vestir.

1. Dispositivo que se monta nunha máquina para modificar o seu funcionamento básico.

2. Peza que, sen formar parte dunha máquina ou instrumento, serve para completar o seu funcionamento.

Obxecto ou dereito que acompaña a outro principal, do que depende a súa existencia.

Cada un dos pequenos elementos que completan o paramento da decoración, usados especialmente a efectos de composición.

Mineral que se atopa formando parte dunha rocha en pequenas cantidades.

Unidade lingüística morfoloxicamente independente, cunha significación que só aparece en combinación con outras unidades, adoitando por isto ser incapaz de presentarse soa nunha comunicación axeitada.