"APA" (En toda a entrada)

1. Tubo respiratorio propio dos arácnidos, insectos e miriápodos, que se abre por un orificio ou estigma.

2. Órgano do aparato respiratorio dos vertebrados tetrápodos formado por un conxunto de aneis cartilaxinosos.

Conxunto de vasos leñosos abertos, alongados e dispostos un detrás do outro.

Conxunto de liñas que constitúen o deseño dun proxecto.

Modo ou aparencia como se presenta á vista unha persoa ou unha cousa.

Habilidade para facer un traballo.

Compoñente dunha mestura que aparece en moi pequena proporción.

Que traza. Tm s m, referido a aparato.

Que contén un ou diversos núclidos radioactivos e permite seguir a evolución dunha substancia coa que está mesturada. Tm s m, referido a substancia.

Xogo de carácter sexual.

Trampa de ferro para cazar animais que quedan atrapados polas patas.

Instrumento ou ferramenta que se emprega nunha determinada actividade.

1. Conxunto de persoas que teñen que xulgar e administrar xustiza.

2. Conxunto de funcionarios que constitúen o órgano estatal encargado de velar pola garantía de orde xurídica.

3. Lugar destinado aos xuíces para administrar a xustiza e pronunciar sentenzas.

4. Aparato xudicial.

5. Organismo colexiado que se encarga de administrar o mecanismo de defensa e garantía da Constitución que resolve os problemas que presenta o cumprimento das normas. Ten xurisdicción sobre todo o territorio español e competencia exclusiva para coñecer dos recursos de inconstitucionalidade, dos de amparo e dos conflitos de competencia.

6. Órgano supremo do estado español fiscalizador das contas e da xestión económica do estado e de toda a actividade económica e financeira do sector público. Depende directamente da Cortes Xerais e ten xurisdición en todo o territorio estatal.

7. Órgano xurisdicional de máis alto grao dos que existen en Galicia e con sede na Coruña, perante o que se esgotan, con algunhas excepcións, os preitos comezados no territorio da Comunidade Autónoma.

8. Organo xurisdiccional superior, salvo en materias de garantías constitucionais, con sede en Madrid (1812). Ten xurisdición sobre todo o territorio do estado e resolve os recursos de casación.

Presbiterio nas basílicas paleocristiás situado na ábsida, normalmente elevado, onde sentaban o bispo e os presbíteros.

Relativo ou pertencente á trindade.

1. Relativo ou pertencente á orde da Santísima Trindade da Redención dos Cativos.

2. Membro da orde da Santísima Trindade da Redención dos Cativos.

3. Orde que fundou Xoán de Mata e Félix de Valois e aprobou o papa Inocencio III en 1198, que tiña como finalidade a redención dos cativos cristiáns caídos en poder dos mouros.