"par(a)" (En toda a entrada)

Que baixo ningún concepto pode eximirse dalgunha cousa.

Que non se pode escusar ou desculpar.

Ocupar un espazo persoas, animais ou cousas que se consideran unha praga.

Facer que un espazo pase a estar ocupado por algo que se considera unha praga.

Invadir un organismo parasitos non microbianos.

Pasar a estar ocupado un espazo por algo que se considera unha praga.

Acción de infiltrar ou infiltrarse.

Acumulación nun tecido, en particular no tecido conxuntivo, dalgunha substancia ou estrutura celular estraña.

Penetración da auga da chuvia nun terreo permeable ata atopar unha capa impermeable ou un manto freático.

Técnica metalúrxica para obter unha aliaxe de dous metais que consiste en quentar o conxunto final ata a temperatura de fusión do metal de máis baixo punto de fusión, para que este se introduza por capilaridade no primeiro.

Estenderse ou reproducirse unha planta.

Ocupar algo un lugar.

1. Relativo ou pertencente aos insectos.

2. Artrópodo da clase dos insectos.

3. Clase de artrópodos que teñen o corpo segmentado, dividido en cabeza, tórax e abdome, tres pares de patas e dous pares de ás, que presentan metamorfose durante o seu desenvolvemento. A cabeza está formada por seis segmentos cubertos pola cápsula cefálica, un par de antenas e o aparato bucal. O tórax está dividido en protórax, mesotórax, no que se insire un par de patas, e metatórax, no que poden ir un par de ás nervadas. É o grupo máis abundante e cosmopolita do reino animal.

Insecto, da orde dos fásmidos, que se caracteriza por ter o corpo achaiado, de cor verde, con forma de folla e con expansións laminares.

Insecto da orde dos fásmidos, co corpo áptero, delgado, alongado e cilíndrico, que presenta homocromía; é esencialmente nocturno e queda completamente inmóbil durante o día.

Lugar onde se cruzan dúas ou máis cousas de estrutura lineal, especialmente vías ou camiños.

1. Acción e efecto de intersecarse.

2. Conxunto formado por elementos que pertencen, ao mesmo tempo, a dous conxuntos ou máis. A intersección de dous conxuntos, A e B, denótase por A 3 B.

3. Operación que consiste en atopar o conxunto intersección.

Sistema para determinar as coordenadas dun punto inaccesible no terreo, que consiste en dirixir cara ao punto un certo número de visuais desde puntos de coordenadas coñecidas.

1. Entrar nun lugar pola forza, con violencia ou contra a vontade dos seus ocupantes.

2. Intervir de forma indebida en campos de traballo ou funcións que non son as propias.

3. Introducirse ou estenderse un organismo, normalmente un axente patóxeno ou prexudicial, noutro ou nun lugar.

Ocupar un lugar unha cantidade de persoas ou cousas, considerada excesiva, indebida ou molesta.

Dominar por completo a alguén un estado de ánimo ou un sentimento.