"abita" (En toda a entrada)

1. Relativo ou pertencente ao pobo ainu ou á súa lingua.

2. Individuo do pobo ainu.

3. Pobo de Asia oriental que habita en diversas illas setentrionais de Xapón.

4. Lingua que fala o pobo ainu. As investigacións toponímicas evidenciaron que era a lingua autóctona do arquipélago xaponés ata a chegada dos grupos continentais.

Grupo humano leucodermo que se localiza na parte meridional da illa de Sakhalin e setentrional da illa de Hokkaido. A orixe desta raza aínda non é segura; trátase dun grupo leucodermo illado en medio de grupos xantodermos. Os datos arqueolóxicos permiten remontar a historia dos ainu a uns 12.000 anos como mínimo, aínda que non permiten resolver a cuestión das orixes.

Relativo ou pertencente a Alacant ou aos seus habitantes.

Natural ou habitante de Alacant.

Relativo ou pertencente a Alaska.

Natural ou habitante de Alaska.

1. Relativo ou pertencente á dinastía alauita.

2. Membro da dinastía alauita.

3. Dinastía de xerifes marroquís de Tafilelt, fundada por Mawlāy al-Rašid (1660-1672).

Nome dado polos franceses aos habitantes de Siria, cando foi ocupada por Francia (1924).

Relativo ou pertencente á provincia de Albacete ou aos seus habitantes.

Natural ou habitante de Albacete.

1. Relativo ou pertencente a Albania, aos seus habitantes ou á súa lingua.

2. Natural ou habitante de Albania.

1. Relativo ou pertencente ao pobo albanés.

2. Individuo do pobo albanés.

3. Pobo de orixe indoeuropea que habita en Albania e en diversos núcleos de Iugoslavia (fundamentalmente en Kosovo) e Grecia, e forma importantes colonias emigrantes no S de Italia, Turquía e os EE UU.

Lingua indoeuropea que se estende pola costa oeste da Península Balcánica, en Albania e polas áreas limítrofes de Serbia e Grecia.

Relativo ou pertencente ao grupo étnico albanokosovar.

Individuo do grupo étnico albanokosovar.

Grupo étnico albanés, que habita na provincia de Kosovo.

1. Relativo ou pertencente a Albión ou aos seus habitantes.

2. Individuo do pobo albión.

3. Pobo celta que se estableceu na época prerromana no S de Inglaterra, probablemente relacionado cos albións do convento lucense.

Pobo da Gallaecia romana que segundo as fontes romanas ocupaba os vales do Navia e o Eo no Convento Lucense.

1. Relativo ou pertencente a Alcántara ou aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante de Alcántara.

1. Aplícase á orde relixiosa franciscana reformada por Pedro de Alcántara.

2. Membro desa orde.