"Urco" (En toda a entrada)

Relativo ou pertencente ao Imperio Otomán.

turco.

Tecido de trama de algodón e urdido de seda ou de la, empregado especialmente para mantóns, cortinas e tapices.

Título honorífico dalgúns altos personaxes turcos.

Gobernador dunha provincia en Turquía.

Título dado aos altos cargos da administración civil e militar otomá e aos grandes señores do Imperio.

1. Relativo ou pertencente ao pobo qajarita.

2. Individuo do pobo qajarita.

3. Pobo turcomán establecido en Astarabad e que dominaba Māzandarān desde mediados do s XVII.

1. Relativo ou pertencente á dinastía qajarita.

2. Membro da dinastía qajarita.

3. Dinastía que reinou en Persia (1794-1925) ata que o seu último representante, Ahmad Shāh, foi destronado pola familia Pahlawī.

1. Relativo ou pertencente aos qïzïlbash.

2. Individuo do pobo qïzïlbash.

3. Pobo do grupo turcománs establecido en Afganistán tras as invasións de Nādir Shāh (s XVIII).

1. Relativo ou pertencente á seita dos qïzïlbash.

2. Membro da seita dos qïzïlbash.

3. Seita de inspiración xiíta, difundida entre os kurdos e os turcos de Anatolia Oriental que adoptaron as doutrinas dos xas safávidas.

Relativo ou pertencente aos samánidas.

Individuo pertencente á dinastía samánida.

Dinastía musulmá que gobernou Persia e Transxordania (892-999) e se estendeu por Corasmia, Tabaristān, Sistān e Gurğān, ata que as loitas familiares internas deixaron o goberno en mans de funcionarios turcos que acabaron con el.

Relativo ou pertencente a Corea do Sur ou aos seus habitantes.

Natural ou habitante de Corea do Sur.

1. Relativo ou pertencente a Turquía, aos seus habitantes ou á súa lingua.

2. Natural ou habitante de Turquía.

1. Relativo ou pertencente ao pobo turco.

2. Individuo do pobo turco.

3. Grupo de pobos asiáticos con orixe na cordilleira do Altai que se islamizaron no s VIII, e a comezos do s XIII os mongois instaláronse no seu territorio. Constitúen a maioría da poboación de Turquía.

1. Lingua turca sudoccidental que se fala en gran parte de Turquía e en minorías importantes en Chipre, Balcáns, Siria e Iraq.

2. Grupo de linguas altaicas que se falan nunha extensa zona desde Turquía ata Siberia.

...

1. Relativo ou pertencente a Turkmenistán, aos seus habitantes ou á súa lingua.

2. Natural ou habitante de Turkmenistán.

1. Relativo ou pertencente ao pobo turcomán.

2. Individuo do pobo turcomán.

3. Pobo turco de Asia Central que formaba un conglomerado de tribos, das que destacan as hordas Kara Koyünlü, Ak Koyünlü e a tribo dos selxúcidas. A maioría habitan no Cáucaso, Uzbequistán, Turkmenistán, Irán e Afganistán.

Lingua turca que se fala en Turkmenistán.