"Moneta" (En toda a entrada)

1. Moeda grega de prata que continuou circulando entre os romanos.

2. Unidade monetaria da Grecia moderna, vixente desde 1833 ata a entrada do euro, en 2002 que se dividía en 100 lepta.

3. Moeda antiga de Persia antecedente do dirhem musulmán.

Antiga unidade de peso que equivale a 1/8 de onza (3,594 g).

Acción e efecto de encaixar.

1. Tecido fino ornamental que consiste nun calado de fíos cun fondo reticulado, decorado con debuxos de diversa índole.

2. Encaixe que se realiza a partir dun debuxo previo, feito en papel, e co emprego dun fío de liño branco.

3. Tipo de encaixe que se realiza no concello de Camariñas. É un derivado dos encaixes europeos, concretamente do tipo dos guipures de palillos. Leva moitos puntos de sprit, que forman estrelas e flores e os fondos son xeralmente de malla cadrada.

4. Encaixe que se realiza cunha ou dúas lanzadeiras.

5. Encaixe que se realiza cuns pequenos fusos de madeira de buxo, palillos, que levan o fío envolto, e trabállase sobre unha almofadiña cilíndrica ou cadrada, mundillo, que se adoita apoiar nos xeonllos e que ten fixado un patrón de papel en que aparece o debuxo que se quere realizar.

Reserva monetaria que está formada polos cartos legais que os bancos teñen nas súas caixas e polos depósitos que teñen obriga de reter no banco central. OBS: Tamén se denomina reservas bancarias.

Tipo de diartrose en que as superficies articulares que a forman son unha cóncava e a outra convexa e se dispoñen de forma oposta.

1. Arma defensiva consistente nunha lámina de metal, de coiro ou de madeira, que se levaba no brazo esquerdo.

2. Calquera cousa que protexe ou resgarda.

3. Prancha de aceiro montada diante dun canón para protexer os artilleiros.

4. Estrutura metálica móbil de sostemento e protección que se usa na escavación e revestimento de túneles.

5. Peza dorsal do exoesqueleto dalgúns insectos situada no tórax.

6. Parte dorsal da cuncha das tartarugas.

7. Cada unha das escamas ventrais das serpes.

Célula periférica do anteridióforo das carofíceas.

Peteiro dos rálidos e anátidos como os éideres.

...

Moeda de cobre de escaso valor no sistema monetario musulmán.

Moeda divisionaria, de pouco valor, de moitos países musulmáns.

1. Unidade monetaria principal de Holanda, establecida en 1816, que estaba dividida en 100 céntimos. 2

1. Moeda de prata cuñada en Florencia desde finais do s XII, co valor dun soldo.

2. Moeda de ouro cuñada en Florencia entre 1252 e 1533.

3. Moeda de ouro dos grandes duques de Toscana cuñada en Florencia entre 1588 e 1792.

4. Moeda de ouro cuñada polos monarcas de Aragón na ceca de Perpignan desde 1346, seguindo o modelo dos de Florencia.

Moeda romana de bronce cuñada tras a reforma monetaria de Diocleciano (293), cun peso de 12 g e un valor de 8 denarios ou 4 antonianos.

Moeda de cobre do Imperio Bizantino baixo o goberno de Anastasio I.

Unidade monetaria de Burundi, Benin, Burkina Faso, Camerún, República Centroafricana, Chad, Comores, Congo, Costa de Marfil, Gabón, Guinea Ecuatorial, Lietchtenstein Madagascar, Mali, Níxer, Rwanda, Senegal, Suíza, Togo, Djibuti e as colonias francesas da Polinesia.

1. Unidade monetaria principal de Francia establecida formalmente en 1795 pola Convención Nacional, cunha equivalencia de 5 g de prata, que se empregou tamén como moeda de curso legal en Mónaco e Andorra. Foi substituído polo euro en 2002 e o seu cambio ofi  cial co euro fixouse en 6,5595.

2. Moeda francesa de ouro, cuñada por primeira vez en 1360, cun peso arredor de 4 g e o valor dunha libra tornesa.

3. Moeda francesa de prata creada por Enrique III en 1575, cun peso de 12 a 14 g e o valor dunha libra tornesa.

4. alor monetario establecido a finais do s XVIII equivalente a unha libra tornesa, cuxa diminución orixinou o franco francés.

5. Unidade monetaria de Bélxica desde 1832. Foi substituído polo euro en 2002.

6. Unidade monetaria de Luxemburgo. Foi substituído polo euro en 2002.