"Dana" (En toda a entrada)

danar.

Que ten propensión a facer mal.

Relativo ou pertencente aos danaidos.

Lepidóptero da familia dos danaidos.

Familia de lepidópteros á que pertence o xénero Danaus.

Relativo ou pertencente ao pobo dos danakil.

Individuo do pobo dos danakil.

Pobo africano que pertence ao grupo camita, descendente dos afar, que se mestizou con poboacións árabes, bérberes e cos antigos semitas. Dedícanse ao pastoreo nómade e habitan a rexión situada entre as montañas de Etiopia e o Mar Vermello. Practican a relixión musulmá.

Lingua cuxita que fala o pobo danakil.

Causar un dano físico a alguén ou a algo.

Botar algo a perder. Tm v pron.

Coller a rabia.

1. Que se deteriora ou dana facilmente.

2. Que carece de fortaleza física e sofre doenzas con moita facilidade.

3. Sensible ante calquera molestia.

4. Que é propenso a resentirse co trato falto de delicadeza dos demais.

Que mostra amabilidade e discreción na súa forma de actuar e falar para non prexudicar ás demais persoas.

Que sobresae pola súa calidade ou perfección.

Aplícase ao asunto que hai que executar ou tratar con gran coidado ou con habilidade pola súa complexidade.

Que manifesta bo gusto e sensibilidade.

Pór sucio. Tm v pron.

Facer algo que prexudique a honra ou reputación dunha persoa.

Evacuar o ventre.

Resultar alguén danado na súa honra ou reputación.

Intoxicar con veleno algunha cousa.

Corromper, danar ou botar a perder algo ou alguén.

Pasar algo ou alguén a ter veleno ou sufrir os seus efectos.

Matarse alguén tomando veleno.