"Sula" (En toda a entrada)

Planta herbácea, das especies Papaver rhoeas e P. dubium, da familia das papaveráceas, que presentan talo ergueito, follas pinnatífidas, flores de cor vermella viva e froitos en cápsula, e que se diferencian entre si polo tamaño do froito e polas propiedadas medicinais da primeira.

herba da tiña.

Licenza e documento de identidade persoal, expedido pola administración do estado ou por organizacións internacionais, que faculta para viaxar por determinados países e ten validez temporal.

Tipo de pasaporte expedido polo ministerio de Asuntos Exteriores, para as embaixadas e consulados, tanto para os funcionarios como para outros cidadáns en condicións extraordinarias.

Relativo ou pertencente ás pasifloráceas.

Planta da familia das pasifloráceas.

Familia de plantas herbáceas ou leñosas, capreoladas e rubideiras, da orde das violais, que presentan follas alternas, estipuladas, con nectarios, e flores regulares dispostas en cimas e froito en cápsula ou en baga.

Planta herbácea, da familia das escrofulariáceas, que presenta follas lanceoladas dispostas en verticilos, flores de cor rosácea, cunha parte do labio abolado e de cor amarela, un esporón de gran tamaño e froito en cápsula.

herba dos pitos.

Relativo ou pertencente ás pedaliáceas.

Planta da familia das pedaliáceas.

Familia de plantas herbáceas, da orde das escrofulariais, que presentan pelos secretores de mucilaxe, follas simples opostas, flores cigomorfas, infundibuliformes e con xineceo bicarpelar, e froito en cápsula ou en aquenio, a miúdo apendiculados.

Tegumento resistente e flexible que recobre a superficie do corpo e que continúa, nos orificios naturais, coas mucosas que tapizan os sistemas respiratorio, dixestivo e xenito-urinario. Está constituída por unha capa epitelial ectodérmica, a epiderme, e unha capa mesodérmica, a derma.

Coiro, sobre todo se está curtido ou conserva o seu pelo natural, que se emprega para fabricar cousas.

1 pela.

Pel que se atopa nun estado que se caracteriza pola erección dos folículos pilosos, que forman pequenas eminencias cónicas por contracción das fibras lisas.

Nome dado polos europeos aos individuos de tribos amerindias que ocupan os bosques de Canadá, a conca do Mississippi e a península de Florida, polo costume de pintar a cara con cores vermellas.

Relativo ou pertencente ao pobo pelendón.

Individuo do pobo pelendón.

Pobo céltico que entrou na Península Ibérica e se estableceu na conca do Douro, e que foi desprazado progresivamente do seu territorio polo pobo arevaco.

Planta herbácea anual, da familia das solanáceas, que presenta follas ovadas ou amplamente lanceoladas, enteiras, flores brancas, solitarias e rotáceas, e froito comestible en baga oca, groso e de cor vermella unha vez maduro.

Terreo sementado de pementos.

Fungo da orde dos rusulais, que presenta sombreiro en forma de funil e a cutícula veluda.

Porción de terra, rodeada de auga e unida por unha extensión de terra só por unha parte, relativamente estreita, chamada istmo.

Territorio rodeado en gran parte por auga, que é a prolongación dun continente ou entidade maior no mar.