"Rus" (En toda a entrada)

Caída dunha corrente de auga que se produce por un desnivel brusco do terreo.

Ebulición dun líquido.

1. Transformar en fío as fibras téxtiles. Tm abs.

2. Transformar algo en fío por medio dun procedemento de extrusión.

Botar de si os fíos as arañas e outros animais semellantes, para formar a tea ou o casulo.

Célula, xeralmente morta, moi alongada, de paredes grosas e a miúdo lignificadas, que ten unha función mecánica.

Cada un dos elementos filiformes en que se pode imaxinar descomposto un material, considerado homoxéneo, a fin de estudar e definir o tipo de esforzo ao que está sometido.

1. Cada un dos elementos estruturais en forma de fuso ou filamento que forman parte dos tecidos animais.

2. Célula que forma parte do tecido muscular e que ten a capacidade de contraerse baixo un estímulo nervioso.

3. Estrutura formada polos cilindroeixes das células nerviosas, que pode estar recuberta por unha vaíña protectora, e que serve para a condución da corrente nerviosa.

4. Fibra nerviosa de gran diámetro que transmite os impulsos con maior rapidez ca as fibras normais. Localízase en moitos tipos de invertebrados, como os anélidos e os crustáceos.

1. Elementos sólidos, flexibles e filiformes, de uso téxtil.

2. Filamento obtido por extrusión do dióxido de silicio e doutros compoñentes, e polo posterior estiramento, ata que acada un diámetro entre 1 μm e 8 μm. Emprégase como reforzante en tecidos especiais e como illante térmico.

...

Instrumento que serve para transformar metal ou plástico en fío.

Peza metálica provista de diversos buratos por onde sae, por medio de extrusión, a masa viscosa que, unha vez solidificada, constitúe o fío téxtil.

1. Cada unha das eminencias mamilares da cara ventral do abdome das arañas, por onde saen os fíos cos que fabrican as teas de araña.

2. Protuberancia do labio inferior das eirugas de certos insectos por onde sae o fío da seda.

Liña ou cordel pequeno que suxeita o cebo ao cambelo na arte á raña para pescar polbo.

Relativo ou pertencente aos filocáridos.

Crustáceo da superorde dos filocáridos.

Superorde de crustáceos, da clase dos malacostráceos, caracterizados por presentar os ollos pedunculados, os toracópodos iguais, bífidos e foliáceos, o abdome formado por oito somitos e unha furca articulada no telson.

Relativo ou pertencente aos filópodos.

Crustáceo do grupo dos filópodos.

Grupo de crustáceos, da clase dos branquiópodos, que abrangue as ordes dos notostráceos e dos concostráceos.

1. Relativo ou pertencente a Finlandia, aos seus habitantes ou á súa lingua.

2. Natural ou habitante de Finlandia.

1. Relativo ou pertencente ao pobo finés.

2. Individuo do pobo finés.

3. Pobos que se estableceron na costa báltica oriental, Finlandia e Carelia, a partir do Neolítico, procedentes das rexións centrais de Rusia, entre os que se estaban os finlandeses, os carelios, os estonianos, os livonios, os vepsios e os udmurtos.

finlandés.