"deci" (En toda a entrada)

Coller coa man unha cousa que outra persoa dá.

Pasar a ter algo non material que se expresa.

Comer ou beber algo. Tm abs.

Calcular unha medida para coñecela.

Interpretar algo ou a alguén de determinada maneira.

Adquirir un compromiso mediante algún contrato ou acordo.

Escribir ou anotar o que alguén di.

Conquistar un lugar. Tm fig.

Usar un medio de transporte.

Sacar auga ou electricidade dunha construción principal a outra secundaria.

...

Que ocupa o lugar número once nunha serie.

Que se corresponde con cada unha das once partes iguais en que se divide un todo. Tm s m.

Moverse dun lado a outro por falta de equilibrio. Tm fig.

Tremer ou estar a punto de apagarse unha luz ou unha chama.

Estar inseguro de algo á hora de tomar unha decisión.

Decisión dun xurado sobre unha causa sometida ao seu xuízo.

Xuízos emitidos por alguén con autoridade na materia que é tratada.

Facultade dunha persoa ou unha organización de opoñerse á adopción dunha decisión.

Dereito que ten como consecuencia a anulación da lei.

Dereito que evita a promulgación dunha lei.

Momento en que se repite unha acción ou acontecemento.

Momento que lle corresponde a cada unha das persoas que interveñen nunha determinada acción.

Momento en que se realiza algo determinado.

Indicador da descompensación de algo ou alguén con respecto a outro. §

De todo.

Dunha maneira decisiva.

Signo de puntuación (,) que marca unha pequena pausa de pouca duración que se produce dentro dun enunciado.

Signo matemático, que ten a mesma forma ca o signo de puntuación que se emprega para separar, nunha fracción decimal, a parte decimal da parte enteira.

1. Facultade ou dimensión específica do ser humano que é vista como o fundamento da conduta moral.

2. Capacidade para facer algo que require un esforzo que vai contra a propia tendencia ou inclinación natural.

Intención decidida e determinada de facer ou obter algo.

Aquilo que alguén quere ou desexa.

Designio de Deus que se manifesta a través da súa lei, do plano de salvación, dos signos dos tempos ou das circunstancias da vida.

Titular primario e natural do poder político, que pode ser exercido por todo o pobo ou só delegado nunha persoa ou nunhas cantas.

1. Persoa que ten capacidade legal para administrar xustiza e sentenciar.

2. Persoa que, nos concellos que non hai primeira instancia e instrución, exerce xurisdición penal e civil en casos de pouca gravidade e dirixe o rexistro civil.

3. Xuíz que instrúe as causas.

1. Persoa que ten que decidir ou resolver algo entre varias posibilidades.

2. Persoa que se encarga do cumprimento do regulamento nas actividades deportivas.

Xefe do pobo de Israel, ata a instauración da monarquía.