"mita" (En toda a entrada)

Elemento que se representa, en principio, como un baleiro ilimitado, continuo, tridimensional e continente de todos os obxectos sensibles, dentro do que estes poden cambiar de posición.

1. Extensión, fóra da atmosfera terrestre, en que se sitúan os astros.

2. Sector da atmosfera comprendido entre a superficie terrestre e o límite practicable pola navegación aérea.

3. Espazo que contén os planos das órbitas que percorren os planetas arredor do Sol.

1. Porción delimitada da extensión que conteñen todos os corpos existentes.

2. Extensión que ocupa un corpo.

3. Medio en que se desenvolven os procesos xeográficos; en sentido amplo, a totalidade da superficie terrestre.

4. Espazo necesario para o desenvolvemento dun individuo ou dunha comunidade.

...

Que especifica ou serve para especificar.

Aplícase ao elemento lingüístico que delimita a calidade ou extensión doutro. Esta función pode desenvolvela un adxectivo, un complemento determinativo ou unha oración relativa.

Golpe que se dá cunha estaca.

Lugar pechado ou delimitado con estacas.

Ringleira de estacas que se coloca para separar ou protexer un lugar determinado.

Maneira de ser, de estar ou de atoparse nun momento dado, alguén ou algo.

1. Maneira de ser, de presentarse ou de existir un sistema material. O estado dun sistema defínese por un número determinado de magnitudes físicas expresables cuantitativamente, chamadas variables ou funcións de estado.

2. Expresión analítica implícita que relaciona as propiedades físicas, a presión, o volume específico e o tempo.

3. Estado dun sistema material segundo o grao de cohesión das moléculas que o forman. Segundo o estado de agregación, un sistema material pódese presentar en forma sólida, líquida e gasosa.

1. Período dunha enfermidade no que os síntomas permanecen aproximadamente iguais.

2. Estado caracterizado pola perda transitoria da consciencia e o mantemento da capacidade para efectuar involuntariamente accións que logo non se lembran.

1. Entidade estable e permanente de carácter soberano, asentada sobre un territorio delimitado, habitada por unha determinada poboación e dotada dun poder político e xurídico institucionalizado. De acordo coa súa estrutura o estado unitario concentra nun único goberno central todas as competencias, que afectan por igual a todo o territorio; o federal recoñece o gozo de competencias de modo exclusivo a certas entidades dentro do propio Estado que dispoñen de atribucións lexislativas, executivas e xudiciais propias. Pola forma de goberno, distínguense a monarquía e a república e os réximes parlamentarios e presidencialistas.

2. ...

Que se axusta a un tipo ou modelo que copia e repite un patrón moi estendido.

1. Tipo, modelo ou patrón que se considera un exemplo claro para ser imitado.

2. ariedade dunha lingua que, en sociolingüística, dispón dun status máis elevado dentro dunha comunidade ou nación.

Monumento monolítico que se chanta na terra, de carácter conmemorativo, funerario, votivo, biográfico ou de limitación dun territorio, aínda que na época moderna este uso limitouse ao funerario.

Estela que carece de inscrición, ben por non se ter gravado nunca, ben porque desapareceu.