"ONU" (En toda a entrada)

acilar na elección das palabras ou na súa pronuncia.

Mostrarse indeciso ao facer algo.

Calidade do que é tónico.

1. Estado normal de ton ou de tensión.

2. ton.

Trazo fónico que serve para caracterizar a sílaba dunha palabra que se pronuncia con máis forza.

1. Curso de auga temporal, de réxime irregular, característico das pendentes pronunciadas, polas que descende en función de precipitacións estacionais ou ocasionais.

2. Barranco ou pendente de montaña que constitúe o leito, case sempre seco, do curso de auga ocasional.

Grande abundancia de algo que flúe con violencia.

1. Conxunto de persoas que teñen que xulgar e administrar xustiza.

2. Conxunto de funcionarios que constitúen o órgano estatal encargado de velar pola garantía de orde xurídica.

3. Lugar destinado aos xuíces para administrar a xustiza e pronunciar sentenzas.

4. Aparato xudicial.

5. Organismo colexiado que se encarga de administrar o mecanismo de defensa e garantía da Constitución que resolve os problemas que presenta o cumprimento das normas. Ten xurisdicción sobre todo o territorio español e competencia exclusiva para coñecer dos recursos de inconstitucionalidade, dos de amparo e dos conflitos de competencia.

6. Órgano supremo do estado español fiscalizador das contas e da xestión económica do estado e de toda a actividade económica e financeira do sector público. Depende directamente da Cortes Xerais e ten xurisdición en todo o territorio estatal.

7. Órgano xurisdicional de máis alto grao dos que existen en Galicia e con sede na Coruña, perante o que se esgotan, con algunhas excepcións, os preitos comezados no territorio da Comunidade Autónoma.

8. Organo xurisdiccional superior, salvo en materias de garantías constitucionais, con sede en Madrid (1812). Ten xurisdición sobre todo o territorio do estado e resolve os recursos de casación.

Presbiterio nas basílicas paleocristiás situado na ábsida, normalmente elevado, onde sentaban o bispo e os presbíteros.

Monumento sepulcral en forma de outarelo de terra ou de pedras construído sobre unha tumba, que é propio da cultura megalítica.

Monumento funerario que se levanta no lugar onde se enterra a alguén.

Catafalco cuberto de teas de loito sobre o que se coloca o cadaleito, que se erixe para a celebración das exequias.

Lugar reservado dunha casa mortuoria onde a xente vela polo defunto.