"andi" (En toda a entrada)

Relativo ou pertencente aos pobos tsongas ou á súa lingua.

Individuo dos pobos tsongas.

Conxunto de pobos que ocupan a rexión costeira meridional de Moçambique e algúns territorios da República Sudafricana e Swazilandia.

Lingua bantú que falan os pobos tsongas.

1. Relativo ou pertencente ao pobo vándalo.

2. Individuo do pobo vándalo.

3. Pobo xermánico, orixinario de Escandinavia. Belisario destruíu o seu reino e incorporou os territorios ao Imperio Romano de Oriente (534).

Aplícase á persoa que realiza actos vandálicos. Tm s.

Relativo ou pertencente ao pobo varego.

Individuo do pobo varego.

Pobo normando escandinavo que, baixo a éxida de Rurik, se estableceu en Novgorod cara a 860.

Estado dinámico da materia organizada que se caracteriza pola súa capacidade de adaptación e de evolución fronte aos diferentes cambios no medio, e polo feito de poder reproducirse.

Feito de existir.

Tempo que vai do nacemento á morte dun ser vivo.

Tempo que vai da aparición á desaparición de algo, ou tempo durante o que funciona.

Xeito de vivir, en relación coas circunstancias vitais que condicionan a existencia.

Conxunto de acontecementos e feitos máis salientables que lle sucederon a unha persoa durante a súa existencia.

Medio de subsistencia.

Actividade dun organismo ou entidade social.

1. italidade ou vigor dunha persoa.

2. ...

Relativo ou pertencente ao pobo viquingo.

Individuo do pobo viquingo.

Pobo de guerreiros, navegantes e comerciantes escandinavos que no s VIII atacaron as zonas de paso de Europa Occidental.

1. Relativo ou pertencente ao wahhabismo.

2. Seguidor do wahhabismo.

1. Relativo ou pertencente aos wahhabitas.

2. Membro da dinastía wahhabita.

3. Dinastía dos ibn Sa’ūd, iniciada por Muḥammad ibn Sa’ūd (1700?-1765), emir de Dar’iyhya, que expandiu o wahhabismo mediante a forza das armas por todo o Najd. Crearon os reinos de Arabia Central (1927) ou Arabia Saudí (1932).

1. Relativo ou pertencente aos pobos xermánicos.

2. Individuo dos pobos xermánicos.

3. Grupo de pobos indoeuropeos que habitaban Xermania, cuxa cultura primitiva parece que se pode identificar cunha civilización do Bronce Final de orixe escandinava.

4. Grupo de linguas indoeuropeas que adoitan dividirse en tres subgrupos: o oriental, xa extinguido; o setentrional ou escandinavo, que comprende o islandés, o noruegués, o dinamarqués e o sueco; e o occidental, que comprende o inglés, o frisón, o neerlandés, o fráncico, o baixoalemán e o altoalemán.

Formación tectónica que se orixinou nas zonas cratónicas, e que se caracteriza pola presenza de numerosas fracturas e a ausencia de dobramentos.