"BOAC" (En toda a entrada)

Aplícase ás especies vexetais que, tendo nun pasado unha ampla distribución, aparecen nun momento dado como poboacións localizadas e pequenas.

Aplícase aos solos de orixe antiga que resistiron a erosión e que poden constituír a rocha nai dos solos actuais.

Taxon que perdura, moito despois da súa desaparición xeral en todas partes, en rexións moi limitadas.

Especie paleoendémica que ocupa restos dunha área primitiva máis extensa ou que habita nunha zona pequena afastada da área principal.

Acción e efecto de repoboar.

Acción desenvolvida durante a Reconquista na Península Ibérica, coa finalidade de volver poboar con cristiáns os territorios conquistados polos musulmáns durante o s VIII.

reforestación.

1. Cambio total ou radical.

2. Cambio drástico das institucións políticas e sociais, ou das estruturas económicas dunha sociedade.

3. Conxunto de cambios demográficos experimentados polas poboacións europeas durante a Revolución Industrial.

4. Teoría formulada por K. Marx e desenvolvida por Trockij que parte da idea de que a revolución non debe aceptar ningunha forma de dominación de clase, e postula a necesidade de superar a ditadura do proletariado para chegar ao socialismo.

1. Movemento de rotación dun corpo arredor dun eixe.

2. olta que dá un corpo en revolución.

3. Unidade de velocidade angular que equivale ao número de veces que un corpo que rota en torno a un eixe volve á súa posición inicial nun minuto.

1. ...

1. Práctica devocional que se divide en tres partes, cada unha delas con cincuenta avemarías, que se inician coa contemplación dun misterio e un nosopai por cada decena.

2. Sarta de doas, agrupadas de dez en dez e unidas por un fío, que está destinada a contar pregarias.

3. Devoción practicada colectivamente ao rezar o rosario polos cargos dunha poboación a primeira hora da mañá.

Sucesión de cousas.

1. Camiño dentro dunha poboación que avanza entre casas ou árbores.

2. Camiño entre as árbores ou as plantas dun bosque ou dun parque.

3. Rúa principal dunha poboación de estrutura urbana tradicional.

Espazo que está fóra ou á intemperie por oposición aos espazos interiores.

Nome dado polos árabes e polos outros pobos musulmáns aos cristiáns en xeral e, concretamente, aos súbditos do Imperio Romano de Oriente.

Nome dado aos súbditos gregos de Anatolia e Europa, e a toda a poboación da Turquía europea, incluíndo os territorios de Albania, Macedonia e Tracia, no Imperio Otomán.

Acción de salvagardar.

Escudo ou outro sinal que en tempos de guerra se poñía á entrada das poboacións, na porta das casas ou en determinados establecementos, para protexelos contra a violencia dos soldados.

Documento ou sinal que se lle daba a alguén en tempos de guerra para que non fose detido.

1. Relativo ou pertencente a Samaria, aos seus habitantes ou á súa lingua.

2. Natural ou habitante da cidade ou rexión de Samaria.

1. Relativo ou pertencente ao pobo samaritano.

2. Individuo da comunidade samaritana.

3. Comunidade étnico-relixiosa que xurdiu da mestura entre a poboación autóctona israelita de Samaria e os colonos introducidos polos asirios despois da destrución da cidade en 722 a C.

Forma do arameo occidental, falado e escrito do s IV a C ao s XI polos samaritanos.