"veni" (En toda a entrada)

Amosando 10 resultados de 143.

    1. Mesturar un carburante co aire en proporción conveniente, de xeito que a mestura resultante sexa inflamable e combustible.

    2. Enriquecer con carbono un metal.

    3. Impregnar de compostos volátiles de carbono.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Suprimir ou prohibir algo por consideralo inconveniente algún poder establecido.

    2. Reprender ou reprobar algo ou a alguén.

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Relativo ou pertencente ao centro.

      2. Que está situado no centro ou preto del.

    1. Que é o máis importante.

    2. Aplícase ao lugar onde se centralizan a dirección ou os servizos dunha organización ou empresa. Tm s f.

      1. Lugar onde se agrupan os instrumentos e mecanismos de determinados servizos, en particular, a planta industrial dunha empresa que constitúe a orixe e o centro de produción máis importante.

      2. Conxunto de instalacións que producen enerxía eléctrica a partir doutra forma de enerxía.

      3. Central eléctrica que aproveita a enerxía do vento e que ten como elemento fundamental un aeroxerador que precisa de sistemas de acumulación.

      4. Central que utiliza paneis de células fotovoltaicas, convenientemente conectadas para producir enerxía eléctrica.

      5. ...

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Convenio entre mariñeiros en que se establece cál é a parte en cartos ou en especie que leva cada un, tendo en conta a captura de peixe realizada.

    2. Bolsa de rede en que se mete o quiñón.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Acondicionamento do aire, de xeito artificial, nun lugar para conseguir unhas características de temperatura e humidade agradables ou convenientes ao corpo humano.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Acción, efecto ou xeito de compoñer(se) ou de compor(se).

      1. Aquilo que se compón.

      2. Obra artística musical ou literaria.

    2. Proporción dos distintos elementos que forman parte dun composto ou dunha mestura.

    3. Disposición, nunha determinada obra, de figuras, cores, volumes, formas ou outros elementos.

    4. Parte do estudo da música que versa sobre as regras para compoñer.

    5. Unión de dous ou máis elementos constitutivos que existen previamente como palabras na lingua, e que forman unha palabra nova cun significado conceptual propio e autónomo.

    6. Conxunto de operacións necesarias para levar a cabo a reprodución dun texto sobre un soporte apto para imprimilo.

      1. ...

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Acción e efecto de concertar ou concertarse.

    2. Pactos entre as forzas sociais antagonistas para consensuar posicións e crear compromisos respecto a temas globais que transcenden os contidos clásicos dos convenios colectivos.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Acción e efecto de concertar ou concertarse.

    2. Harmonía de cousas dispostas ordenadamente para un fin.

    3. Acordo entre diversas persoas xurídicas cunha finalidade común.

      1. Modalidade do contrato administrativo de xestión de servizos públicos, polo que se encomenda esta xestión a unha persoa natural ou xurídica que realiza prestacións análogas a este servizo.

      2. Convenio sobre materia tributaria entre o ministerio de Facenda e determinadas autonomías ou provincias que gozan dun réxime fiscal especial.

      3. Forma de xestión indirecta dos servizos públicos na que se contrata a prestación dos servizos con outras entidades públicas ou privadas. É característica das corporacións locais.

      1. Audición pública ou privada de obras musicais.

      2. Concerto característico da música barroca no que a formación do concertino está reducida a un só instrumento.

    4. ...

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Estado de harmonía que resulta do acordo dos sentimentos e das ideas entre dúas ou máis persoas.

    2. Acordo legal ou conveniencia entre dúas ou máis partes.

    3. Contrato polo que se perdoaban as pensións adeudadas nos censos.

    4. Instrumento xurídico autorizado que contén o tratado e o convido entre as partes en litixio.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Parte do discurso en que o orador presenta argumentos e probas para apoiar a conveniencia dunha proposición ou discurso.

    VER O DETALLE DO TERMO