"Xuíces" (En toda a entrada)

Xeito de proceder ou obrar para conseguir un resultado.

1. Conxunto de regras que determinan a actuación por trámites xudiciais ou administrativos para a consecución dun fin.

2. Concatenación lóxica dos actos efectuados nun proceso, ben polas partes, ben polo tribunal.

3. Conxunto de actos ou trámites a través dos que se produce a vontade administrativa para o cumprimento dun fin de interese público.

4. Recurso seguido ante a xurisdición contencioso-administrativa sobre as pretensións presentadas con relación aos actos da administración pública suxeitos ao dereito administrativo e ás disposicións de categoría inferior á de lei.

5. Obrigación que teñen os xuíces de tomar a iniciativa nalgúns asuntos civís ou criminais.

6. Procedemento para a tramitación e resolución das reclamacións sobre actos de xestión, inspección e recadación tributaria.

1. Declaración de alguén para certificar unha cousa que viu ou sentiu, para establecer ou probar un feito.

2. Declaración e exame dunha testemuña para provocar a convicción dos xuíces.

1. Aquilo que é unha proba manifesta dalgunha cousa.

2. Obxecto que un corredor entrega para dar fe da remuda.

1. Conxunto de persoas que teñen que xulgar e administrar xustiza.

2. Conxunto de funcionarios que constitúen o órgano estatal encargado de velar pola garantía de orde xurídica.

3. Lugar destinado aos xuíces para administrar a xustiza e pronunciar sentenzas.

4. Aparato xudicial.

5. Organismo colexiado que se encarga de administrar o mecanismo de defensa e garantía da Constitución que resolve os problemas que presenta o cumprimento das normas. Ten xurisdicción sobre todo o territorio español e competencia exclusiva para coñecer dos recursos de inconstitucionalidade, dos de amparo e dos conflitos de competencia.

6. Órgano supremo do estado español fiscalizador das contas e da xestión económica do estado e de toda a actividade económica e financeira do sector público. Depende directamente da Cortes Xerais e ten xurisdición en todo o territorio estatal.

7. Órgano xurisdicional de máis alto grao dos que existen en Galicia e con sede na Coruña, perante o que se esgotan, con algunhas excepcións, os preitos comezados no territorio da Comunidade Autónoma.

8. Organo xurisdiccional superior, salvo en materias de garantías constitucionais, con sede en Madrid (1812). Ten xurisdición sobre todo o territorio do estado e resolve os recursos de casación.

Presbiterio nas basílicas paleocristiás situado na ábsida, normalmente elevado, onde sentaban o bispo e os presbíteros.

Percibir algo polos ollos. Tm abs.

isitar a alguén.

Comprender algo mediante a intelixencia.

Quedar con alguén con frecuencia ou nunha ocasión determinada.

Considerar ou xulgar algo.

Acudir os xuíces á discusión oral dun preito ou causa que teñen que sentenciar.

Estar alguén nunha situación determinada.

Xuntarse dúas ou máis persoas frecuentemente ou nunha ocasión determinada.

Cargo ou ocupación propia do xuíz.

Tempo que dura o emprego do xuíz.

Corpo que está formado polos xuíces dun país.