"Deba" (En toda a entrada)

Relativo ou pertencente ao Autuniano.

División do Permiano Inferior, situado por riba do Estefaniano e debaixo do Saxoniano.

Pel de ovella ou de carneiro, que se emprega para forrar calzado, facer accesorios e tamén en encadernación e traballos de coiro fino.

Pel que ten o gando vacún por debaixo do pescozo.

Aleta ventral ou pectoral dos peixes.

Cetáceo da suborde dos misticetos, da familia dos balénidos, dos neobalénidos e dos estríctidos que poden acadar ata os 30 m de lonxitude. Carecen de dentes e no seu lugar teñen barbas que actúan como filtro para reter o plancto do que se alimentan, especialmente de krill. Durante o verán habitan nos mares fríos e durante o inverno nos temperados, onde nacen as crías.

Cada unha das láminas que presenta este mamífero na mandíbula superior que pola súa dureza ten diferentes aplicacións.

Lámina de calquera material semellante ao que se extrae da mandíbula superior do cetáceo do mesmo nome.

Balea, da familia dos escríctidos, de ata 15 m de lonxitude, coa aleta dorsal pouco prominente. Ten características anatómicas singulares e primitivas dentro das baleas.

Balea ártica, da familia dos balénidos, de ata 20 m de lonxitude, que presenta manchas brancas debaixo da cabeza, que carece de calosidades e ten o beizo inferior branco.

Parte carnosa situada debaixo do queixo.

Peixe mariño, da familia dos gádidos, que vive en fondos rochosos, onde se alimenta doutros peixes e crustáceos.

Peixe mariño, da familia dos gádidos que vive en pozas da zona intermareal.

Peixe mariño, da familia dos gádidos, que aparece nas charcas intermareais onde se alimenta de algas, crustáceos e outros peixes.

Parte do extremo inferior da cara que se corresponde coa punta saínte do maxilar inferior.

Porción de graxa que se forma debaixo do queixo.

Pel que colga debaixo do pescozo dalgúns animais.

Cada un dos filamentos que prolongan o casulo do gran do trigo ou doutro cereal.

Peixe do xénero Cobitis, da familia dos cobítidos.

Barba que aínda é incipiente e pouco mesta.

Guecho de pelos que ten o gando cabrún debaixo da queixada.