"Credi" (En toda a entrada)

Antecedente necesario que serve de base para chegar ao coñecemento dunha cousa ou para deducir as consecuencias dun feito.

Documento ou testemuño que se usa para probar ou acreditar algo.

1. Elemento coñecido a partir do que se ten que deducir o elemento descoñecido ou incógnita.

2. Resultado dun experimento, censo ou calquera clase de proceso estatístico.

Tirar o creto a algo ou alguén.

Perder o creto.

Escrito que serve de proba ou testemuño ou que proporciona unha información, fundamentalmente de carácter legal, oficial ou histórico.

1. Escritura que expresa declaracións de vontade positivas ou negativas, ou ben, feitos e dereitos.

2. Escrito oficial que procede do papa.

Documento oficial acreditativo da personalidade individual do seu portador e titular.

1. Crenza absoluta que se ten en algo sen necesidade de ter probas ou evidencias.

2. Adhesión persoal a Deus, a unha relixión, a unha realidade ou a un ideal que se toma como sentido último da propia existencia.

3. Crenza relixiosa baseada en dogmas indubidables que os fieis aceptan porque proveñen dunha autoridade divina ou relixiosa que é considerada infalible.

Conxunto das crenzas dunha relixión ou das doutrinas dunha persoa ou grupo.

1. Confianza que se ten en algo ou alguén ou nas súas posibilidades.

2. Autoridade lexítima atribuída aos notarios, cónsules, secretarios de xulgados e de tribunais e outros funcionarios pola que os documentos que certifican se consideran auténticos a todos os efectos.

1. Documento que acredita algo.

2. ...

Considerar idénticas dúas ou máis cousas ou persoas. Tm v pron.

Establecer a identidade dunha persoa.

Recoñecer se unha persoa ou cousa é o que se cre.

Recoñecer que dous obxectos matemáticos, ata agora tratados diferentes, son o mesmo.

Estar de acordo ou coincidir con algo ou con alguén.

Acreditar alguén a súa identidade.

Escrito, xeralmente breve, no que se difama algo ou a alguén.

Escritura coa que, no antigo Israel, o marido repudiaba a muller e o matrimonio quedaba disolto.

Documento no que os cristiáns dos ss II-IV acreditaban que realizaban sacrificios aos ídolos, co fin de evitar a persecución.