"CAU" (En toda a entrada)

Acción e efecto de acalorar ou acalorarse.

Conxestión periférica, sobre todo da cara, causada por unha insolación ou un esforzo físico.

Atacar o caruncho os cultivos de cereais.

Deteriorarse ou picarse a madeira por causa da couza.

Ennegrecerse un tecido ou as paredes por mor da humidade.

Causa asignada a feitos ou acontecementos fortuítos dos que se descoñece a causa real e que son inexplicables.

Denota a posibilidade ou dúbida daquilo que se di.

Indica, nas construcións interrogativas negativas, que o contido destas é certo e nas interrogativas afirmativas, que non o é.

Mandar como xefe ou caudillo unha agrupación militar.

Mandar ou estar á fronte dun grupo non militar.

Acontecemento imprevisto que vén romper o curso regular das cousas.

Acontecemento fortuíto ou imprevisto do que resulta un dano.

Carácter non esencial nin necesario dun ser, que pode subsistir fóra del e que pode estar ou non sen que troque a natureza do ser.

Ataque apopléctico.

Cada un dos signos que modifican unha nota cando se coloca diante dela.

Inflexión que sofre unha palabra para expresar as diferentes categorías gramaticais.

Patoloxía que dá lugar a unha alteración súpeta da irrigación do encéfalo.

Alteracións na disposición normal dos elementos do terreo.

Substancia que acelera unha reacción química que, máis lentamente, se produce tamén de seu.

Substancia que acelera a forxa e o endurecemento. O máis empregado é o cloruro de calcio.

Substancia que acelera a vulcanización do caucho, natural ou sintético.

Poñer unha cousa ou persoa máis próxima a outra.

Xuntar varias cousas nunha morea.

Presentar un ou varios documentos xunto con outros para complementar unha documentación.

Proporcionar algo para contribuír a unha causa determinada.

Poñerse baixo a protección de alguén.

Unirse unha parella en vida conxugal sen estar casados.

Ir ao encontro de alguén. OBS: Emprégase seguido da preposición por.

Desprazarse a un lugar concreto e próximo de onde se está situado.

Doutrina filosófica que considera que o principio da realidade se atopa no espírito concibido como un acto puro.

Teoría que manifesta que os fenómenos xeolóxicos do pasado presentan causas idénticas ás actuais.