"BAL" (En toda a entrada)

Amosando 10 resultados de 1999.

    1. Zorra rusa tirada por tres cabalos enganchados diante en paralelo.

    2. Grupo de tres persoas que gobernan un estado, ou dirixen unha organización ou un organismo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Anovo dun carballo ou dun castiñeiro.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Andar ao trote un cabalo ou outro animal cuadrúpede.

    2. Camiñar moi lixeiro.

    3. Cabalgar nun animal que vai ao trote.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Maneira de camiñar o cabalo e outros cuadrúpedes, entre o paso e o galope.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Que é desvergonzado e vive do engano e das malas artes. Tm s.

    2. Que non lle gusta traballar. Tm s.

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Elemento baleiro de sección xeralmente constante que serve para transportar distintas substancias ou materiais.

      2. Tubo de vidro pechado por un extremo, de fondo redondo e dimensións diversas que se emprega no laboratorio.

      3. Tubo polo que se expulsan os gases de combustión do motor dos vehículos motorizados.

      1. Peza baleira máis longa ca larga que se emprega para usos diversos.

      2. Tubo de raios catódicos que se emprega nos receptores de televisión.

      3. Tubo de feixe electrónico que desvía o feixe para que incida sobre unha pantalla fluorescente e produza nela un punto luminoso variable.

      4. Dispositivo electrónico constituído por dous electrodos ou máis, baleiro no seu interior, ou ben por un gas determinado, a través do que ten lugar a condución da corrente eléctrica mediante o movemento dos electróns entre os electrodos.

      5. Lámpada de descarga onde a luz se produce pola emisión dunha substancia fluorescente disposta no interior e excitada pola radiación ultravioleta da descarga.

    1. ...

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Relativo ou pertencente a Turquía, aos seus habitantes ou á súa lingua.

      2. Natural ou habitante de Turquía.

      1. Relativo ou pertencente ao pobo turco.

      2. Individuo do pobo turco.

      3. Grupo de pobos asiáticos con orixe na cordilleira do Altai que se islamizaron no s VIII, e a comezos do s XIII os mongois instaláronse no seu territorio. Constitúen a maioría da poboación de Turquía.

      1. Lingua turca sudoccidental que se fala en gran parte de Turquía e en minorías importantes en Chipre, Balcáns, Siria e Iraq.

      2. Grupo de linguas altaicas que se falan nunha extensa zona desde Turquía ata Siberia.

    1. ...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Saia feita dunha tea tesa, transparente e moi fina, que utilizan as bailarinas de ballet.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Tratamento de esterilización do leite que consiste en quentalo por inxección de vapor a 140-150°C durante 1 segundo e arrefrialo inmediatamente ao baleiro.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Soldado de cabalaría lixeira de orixe polaca armado de lanza.

    VER O DETALLE DO TERMO