"Set" (En toda a entrada)

Relativo ou pertencente ao pobo ossetio ou á súa lingua.

Individuo do pobo ossetio.

Pobo de orixe mixta irano-caucásica establecido na rexión de Ossetia, que desapareceu, desde o s VII a C ata o s I, baixo a influencia escita.

Lingua indoirania que fala o pobo ossetio.

Estación do ano que segue ao verán e precede ao inverno. No hemisferio N vai desde o solsticio de outono, o 22 ou 23 de setembro, ata o solsticio de inverno, o 21 ou 22 de decembro. No hemisferio S comeza o 20 ou 21 de marzo e conclúe o 21 ou 22 de xuño.

Mes de outubro.

Acción de botar os cereais.

Herba que nace no outono, sobre todo nos campos onde se recolleu a herba seca.

Momento en que se inicia a decadencia dunha situación ou estado.

Proba dun positivo, fotolito, para offset obtida sobre papel ozalid e polo procedemento da diazocopia, en que se aproveitan as propiedades de certos sales que se destrúen ao contacto cos raios ultravioletas.

Papel recuberto por unha das súas caras cunha emulsión a base de sales de diazonio moi sensibles á luz ultravioleta, que se utiliza para obter copias de orixinais translúcidos.

Planta herbácea anual, da familia das poáceas, que presenta talo robusto, follas lineais amplas e verdes, cunha lígula de pelos e cunha inflorescencia en panícula grosa e espiciforme.

millo miúdo.

Froito da herbácea Setaria italica, que se emprega na alimentación das aves.

Planta herbácea anual, da familia das poáceas, que presenta as follas lanceoladas e a inflorescencia densa e cilíndrica.

Planta herbácea perenne, da familia das primuláceas, que presenta follas dispostas en roseta coa marxe dentada de forma irregular, de cor verde viva e pálida no envés e flores de cor amarela dispostas sobre longos pedúnculos.

herba dos dentes.

2 chufa.

Superficie estruturada ou de erosión, elevada e de solo pedregoso con escasa vexetación.

Tipo de vexetación propia dos altiplanos dos Andes setentrionais, entre os 3.000 e os 4.500 m de altitude, que se caracteriza pola ausencia de árbores e pola abundancia de poáceas e matas.

Festa xudía que se celebra en conmemoración da liberación de Exipto, unida á festa dos ácimos, que se prolonga durante sete días.

Festa en conmemoración do nacemento de Cristo, da chegada do Espírito Santo ou da adoración dos Reis Magos.

Período de tempo que vai desde o 25 de decembro ata o 6 de xaneiro.

Festa cristiá, que se corresponde á pascua xudía, en que se conmemora a morte e resurrección de Cristo, cuxa data pode variar entre o 22 de marzo e o 25 de abril. OBS: Adoita escribirse en maiúscula.