"Cide" (En toda a entrada)

Deixar inutilizable unha cousa por un golpe ou unha manipulación incorrecta.

Sufrir un accidente de tráfico con algún vehículo.

Relativo ou pertencente a Escocia, aos seus habitantes ou á súa lingua.

Aplícase á peza ou ao tecido de la, seda ou doutras materias primas que se caracteriza por ter un debuxo de cadrados formado por liñas de diferentes cores que se entrecruzan.

Natural ou habitante de Escocia.

Lingua celta que se fala, sobre todo, en Escocia occidental.

Relativo ou pertencente aos escotos.

Individuo do pobo escoto.

Pobo procedente do NO de Irlanda que no s III saqueou Britania. Asentáronse a partir do s VI na rexión occidental de Escocia onde formaron o Reino de Dalriada. Enfrontáronse aos pictos ata que se fusionaron os dous pobos e os seus territorios no Reino de Escocia (844).

Sacar a pel a un animal.

Arrincar a pel dunha parte do corpo de maneira accidental. Tm v pron.

Quitar os cartos ou as propiedades a alguén mediante abuso.

-romanos, seguidores do rito oriental.

Relativo ou pertencente aos pobos eslavos ou ás súas linguas.

Natural ou habitante dos pobos eslavos.

Grupo de pobos de lingua indoeuropea que habitan o territorio comprendido entre os ríos Oder e Volga e desde o mar Báltico ata os Cárpatos, e que se estenden polo N de Asia ata o Pacífico.

1. Fonte común primitiva das linguas eslavas. As formas máis coñecidas son o antigo eslavo e o antigo búlgaro.

2. Lingua literaria eslava baseada orixinariamente nos dialectos eslavos do S de Bulgaria e Macedonia, aos que se engadiron trazos lingüísticos propios do eslavo occidental. Mantense como lingua litúrxica nalgunhas igrexas ortodoxas e nos ritos dos eslavos católico-

Lado oposto ao dereito.

Man ou perna esquerda.

Sector ou conxunto de partidos políticos progresistas, cunha ideoloxía que presenta unha maior incidencia nas cuestións sociais.

Maneira de ser, de estar ou de atoparse nun momento dado, alguén ou algo.

1. Maneira de ser, de presentarse ou de existir un sistema material. O estado dun sistema defínese por un número determinado de magnitudes físicas expresables cuantitativamente, chamadas variables ou funcións de estado.

2. Expresión analítica implícita que relaciona as propiedades físicas, a presión, o volume específico e o tempo.

3. Estado dun sistema material segundo o grao de cohesión das moléculas que o forman. Segundo o estado de agregación, un sistema material pódese presentar en forma sólida, líquida e gasosa.

1. Período dunha enfermidade no que os síntomas permanecen aproximadamente iguais.

2. Estado caracterizado pola perda transitoria da consciencia e o mantemento da capacidade para efectuar involuntariamente accións que logo non se lembran.

1. Entidade estable e permanente de carácter soberano, asentada sobre un territorio delimitado, habitada por unha determinada poboación e dotada dun poder político e xurídico institucionalizado. De acordo coa súa estrutura o estado unitario concentra nun único goberno central todas as competencias, que afectan por igual a todo o territorio; o federal recoñece o gozo de competencias de modo exclusivo a certas entidades dentro do propio Estado que dispoñen de atribucións lexislativas, executivas e xudiciais propias. Pola forma de goberno, distínguense a monarquía e a república e os réximes parlamentarios e presidencialistas.

2. ...