"franc" (En toda a entrada)

Relativo ou pertencente á arte naif.

Corrente artística xurdida en Francia a finais do s XIX que concibía a pintura como unha obra de técnica minuciosa, con refinamento natural, simplicidade e imaxinación, que respondía a unha arte instintiva, antinaturalista e espontánea e que usaba ao mesmo tempo a representación do soño e da realidade.

Moeda francesa de ouro cuñada co busto de Napoleón I Bonaparte entre 1805 e 1815, sobre todo a peza de 20 francos.

Moeda de ouro de Luís Napoleón co mesmo valor á cuñada entre 1805 e 1815.

Doutrina que considera a natureza como o primeiro principio, a única realidade existente, que só pode ser comprendida por medio da investigación científica.

Tendencia artística que representa o realismo máis libre, a nivel de técnica e temática.

Escola literaria nacida en Francia arredor de 1880 que intensificou os caractéres do realismo e que se manifestou, sobre todo en novela e teatro, na utilización de métodos propios das ciencias experimentais, como a observación e a experimentación.

Relativo ou pertencente aos Países Baixos, a Holanda, aos seus habitantes ou á súa lingua.

Natural ou habitante de Países Baixos ou de Holanda.

Lingua xermánica occidental que procede do baixo francés e que se fala nos Países Baixos, na parte setentrional de Bélxica e no NO de Francia (Flandres francés).

Aplícase ao tempo ou ao lugar onde abundan as neves.

Cuarto mes do calendario republicano francés, que ía desde o 21, 22 ou 23 de decembro ata o 19, 20 ou 21 de xaneiro.

1. Relativo ou pertencente a Normandie, aos seus habitantes ou á súa lingua.

2. Natural ou habitante de Normandie.

1. Relativo ou pertencente ao pobo normando ou á súa lingua.

2. Individuo do pobo normando.

3. Conxunto de pobos que procedían dos países escandinavos e que se estenderon por Europa desde o s VIII, como os varegos, os noruegueses e os daneses, que eran navegantes e aventureiros impulsados polo afán de riqueza e polo aumento de poboación.

ariedade da lingua de oíl que se estendeu polo NO de Francia. Na época da conquista normanda de Gran Bretaña (s XI) foi levada á illa, onde adoptou a denominación de anglonormando.

Que é susceptible de ser notado.

Que atrae a atención polo seu interese, pola súa calidade ou magnitude ou pola súa rareza. Tm s, referido a persoa.

Cualificación, nun exame ou nunha proba, inferior ao sobresaliente e superior ao aprobado.

Asemblea formada polos membros máis representativos de cada un dos tres estamentos, que era convocada polo rei nos momentos de crise, na Francia do Antigo Réxime, cun carácter consultivo.

Que é fiel á práctica dunha relixión ou dunha regra.Tm s, referido a persoa.

Membro da rama franciscana caracterizada por unha observancia máis estrita da regra con respecto á pobreza.