"RPR" (En toda a entrada)

Actor, en especial o do teatro clásico.

Actor de teatro que interpreta ou xesticula de forma esaxerada para provocar a risa no espectador.

Persoa que se expresa de forma esaxerada e ridícula.

Anaco pequeno de pan ácimo que o sacerdote consagra na misa como Corpo de Cristo.

Lámina moi fina feita principalmente con auga e fariña que se emprega en repostaría.

íctima ofrecida en sacrificio a Deus.

Golpe que se lle dá a alguén.

Expresa sorpresa, dor, estrañeza, admiración ou anoxo.

humoralismo.

1. Actitude de quen ve o lado cómico e irónico das cousas.

2. Estilo literario, gráfico ou artístico que interpreta a realidade nos seus carices cómicos, absurdos ou incongruentes.

1. Tendencia ou principio fundamental da interpretación filosófica que asigna ás ideas, ao ideal e ao espírito, unha posición dominante no conxunto do ser e reduce a existencia ao pensamento.

2. Conxunto de pensadores que marcaron a pauta na filosofía alemá entre 1790 e 1850, e que teñen como precedente a I. Kant.

3. Doutrina de Platón que atribúe ás ideas, modelos perfectos e divinos, unha existencia en si mesmas. Considera que os obxectos do mundo sensible son copias das ideas.

1. Tendencia a idealizar a realidade.

2. Tendencia a comportarse máis por ideais que por consideracións prácticas.

3. Tendencia que afirma que a finalidade da arte é reflectir as esencias ou perfeccións arquetípicas, ten que crear un mundo ideal e non repetir a realidade continxente.

4. Doutrina moral segundo a que o home ten que obrar por un ideal, que afirma a liberdade contra a necesidade moral e que comporta a aceptación duns principios morais, segundo unha escala de valores, en que o universal destaca sobre o particular.

1. Alegría que se experimenta coa esperanza da realización dalgunha cousa agradable.

2. Esperanza sen fundamento real.

1. Erro de percepción, de xuízo ou de razoamento que é provocado por unha aparencia.

2. Erro de interpretación dun dato ou contido sensible ou mental.

Recoñecemento subxectivo da estabilidade do valor do diñeiro sen ter en conta as variacións do seu poder adquisitivo.

Fenómeno óptico que consiste nunha percepción errónea das formas e das dimensións dun obxecto, debido á mala interpretación das imaxes que chegan aos ollos.

Acción e efecto de improvisar.

1. Cousa improvisada.

2. Execución musical espontánea non codificada nin escrita.

3. Invención de diálogo no curso dunha interpretación.

Que é difícil ou imposible de crer.

Que sorprende ou impresiona.