"Colum" (En toda a entrada)

1. Órgano do corpo da femia onde ten lugar a concepción e o desenvolvemento do feto ata o momento do seu nacemento.

2. Materia básica que ten capacidade xeradora ou formadora.

3. Zona de crecemento da uña que comprende a lúnula e o tecido da raíz.

4. Raíz epidérmica do folículo piloso.

5. Substancia intersticial calcificada que constitúe a masa do óso.

1. Que lle dá orixe ou vitalidade a unha cousa.

2. Igrexa primitiva dun país.

Parte dun talonario que queda unha vez separados os talóns.

...

Lente cóncava-convexa.

Fibrocartilar interarticular dunha forma máis ou menos semilunar, como o do xeonllo ou o da articulación esternoclavicular.

Superficie dunha columna líquida dentro dun tubo estreito, que pode ser cóncava ou convexa, segundo o líquido molle ou non as partes do tubo.

1. Elemento, situado nas primeiras columnas da táboa periódica ou nos períodos de transición, con puntos de fusión e de ebulición elevados, agás o mercurio que é líquido.

2. Peza de metal.

3. Latón e aliaxe de cobre, utilizado para diferencialos do ferro.

4. Aliaxe antifricción de aspecto abrancazado que contén entre un 70 e un 75% de cobre.

5. Aliaxe de chumbo e antimonio que se emprega nos tipos de imprenta.

6. Aliaxe de carburos metálicos empregada na fabricación de ferramentas de corte.

7. Metal resistente á oxidación.

8. Metal empregado en xoiaría.

9. Elemento químico, situado á dereita na táboa periódica, que non presenta as propiedades físicas e químicas dos metais.

...

Máquina pequena de imprimir, de presión plana que consta de catro partes principais: armazón, mecanismo de tintura, platina e tímpano. Emprégase xeralmente para facer pequenos traballos.

Colar ortopédico que ten como finalidade manter inmóbil a columna cervical ou o pescozo.

1. Maneira de ser variable dun ser.

2. Determinación entitativa falta de consistencia nela mesma e polo tanto dependente sempre doutra entidade. A súa realidade ontolóxica é sempre menor ca a dos accidentes e poden ser substanciais, accidentais ou de inherencia.

3. Cada un dos atributos trascendentais do ser, como a bondade, a unidade, a verdade e, para algúns, a beleza.

Modalidade da conxugación verbal que se axeita á maneira en que o falante concibe a acción e que se expresa mediante morfemas.

Xeito de comportarse unha persoa con respecto aos demais.

1. Encargo unido a unha doazón ou a un legado que obriga ao adquirinte.

2. Feito xurídico polo que unha persoa adquire o dominio ou outro dereito real sobre unha cousa.

Disposición das premisas nun siloxismo categórico, segundo a súa cantidade (universal ou particular) e calidade (afirmativa ou negativa).

...

                               1x = x.

Diferenza entre a magnitude aparente (m), e a magnitude absoluta (M) dun astro. Relaciónase coa distancia (d) ao astro pola expresión: m - M = 5 log d - 5.

Cantidade que expresa a medida de certa función, propiedade ou efecto, baixo certas condicións.

1. Medida do semidiámetro da parte inferior do fuste dunha columna, tomada como unidade para determinar as proporcións das outras partes dunha orde arquitectónica.

2. Medida tomada como unidade dunha escala de proporcións para unha composición ou distribución arquitectónica. Na arquitectura moderna é a medida pola que todas as dimensións dun edificio son múltiples aritméticos.

3. Diámetro dunha medalla ou moeda.

1. Cada un dos elementos dun conxunto prefabricado que permite diversas solucións de montaxe.

2. Cada unha das partes dunha máquina ou dun artefacto, axustadas funcionalmente.

3. ...