"DOM" (En toda a entrada)

Relativo ou pertencente ao movemento dos celotes.

Membro do grupo dos celotes.

Seita integrista e nacionalista xudía do s I que promulgaba a estrita observancia da Lei de Moisés e a resistencia contra o dominio romano.

1. Cómputo estatístico dunha poboación ou de calquera ben moble ou inmoble, realizado sobre unha base territorial determinada e nun momento concreto con fins demográficos, fiscais, electorais ou como instrumento de planificación política.

2. Reconto oficial e periódico da poboación dun territorio determinado que ten como obxectivo coñecer o tamaño, a distribución e as características da poboación nun momento concreto.

3. Conxunto de operacións que tenden a compilar e publicar os datos relativos a todos os recintos dun determinado territorio destinados á habitación humana, xa se conciban como tales ou non.

4. Documento público en que constan os electores con dereito a sufraxio.

1. Imposición ou prestación periódica, en cartos ou en especie, que afecta tanto á orde tributaria ou fiscal como á contractual.

2. Contrato agrario de carácter perpetuo ou temporal polo que se concedía o dominio dunha propiedade ou da explotación dun ben inmoble a cambio dunha renda en diñeiro ou en especie.

Enumeración dunha subpoboación.

1. Dispor algo para que quede colocado no centro.

2. Colocar unha lente ou un espello de maneira que o seu eixe xeométrico coincida co eixe óptico do sistema.

Constituír algo ou alguén o centro de atención.

Conducir a acción ou o interese cara a un obxectivo determinado. Tm v pron.

Lanzar o balón cara á parte central do terreo de xogo, para que outro xogador o poida rematar.

Acadar a seguridade necesaria ou o dominio preciso ante unha situación nova.

Lípido simple, éster dun ácido graxo cun alcohol alifático de cadea longa, que se localiza nos animais e que se obtén dos vexetais e dos minerais. É moi resistente aos axentes químicos e presenta un alto poder calorífico.

1. Substancia segregada por catro parellas de glándulas situadas no abdome das abellas obreiras coa que constrúen as colmeas.

2. Cera que elaboran as abellas fóra da colmea.

3. Cera coa que as abellas untan o interior das colmeas.

Substancia que se obtén da mestura de cera con resinas que se emprega para a conservación da madeira e dos metais.

Zume callado que teñen as ciroleiras, cerdeiras e pexegueiros no seu tronco.

cerume.

Procedemento que se emprega en escultura para reproducir imaxes en bronce.

Relativo ou pertencente ao cerebro.

Aplícase á persoa, á obra ou ao traballo en que predomina o raciocinio e o esforzo intelectual sobre o afectivo, emocional ou fisiolóxico.