"pari" (En toda a entrada)

Acción e efecto de desintegrar ou desintegrarse.

1. Proceso que provoca un cambio na estrutura interna dun núcleo atómico. Pódese producir de forma espontánea ou pode estar provocado pola interacción con partículas ou fragmentos nucleares de alta enerxía.

2. Coeficiente de proporcionalidade que relaciona o número de núcleos que se desintegran por unidade de tempo co número de núcleos presentes naquel instante.

3. Desintegración dun átomo ou molécula dun estado excitado a un estado de menor enerxía sen emisión de radiación electromagnética.

Proceso de redución das dimensións dos sólidos como resultado da aplicación de forzas de compresión ou de cortes efectuados nun desintegrador.

Proceso ou situación de disgregación dos elementos dun sistema social producido por unha carencia de cohesión interna, da organización funcional ou pola desaparición dos intereses comúns.

1. Deixar baleiro un lugar as persoas ou cousas que vivían ou estaban nel.

2. Deixar libre un territorio ocupado militarmente.

Sacar o que hai dentro dun recinto ou recipiente.

Liberar a alguén de preocupacións.

Liberarse dunha preocupación.

Non prestar atención ou non coidar algo ou a alguén.

Quitar a tampa a algo.

Facer que algo ou alguén que estaba cuberto deixe de estalo.

Dar a coñecer algo que estaba oculto ou que pasara inadvertido. Tm v pron.

Caer a tampa ou o tapón de algo.

Quitar ou facer saír as tripas.

Desfacer algo para saber ou sacar o que ten no seu interior.

Facer que unha persoa ou cousa se torne fea.

Desfigurar a forma orixinal dunha cousa.

Grupo de afeccións caracterizadas por un exceso de diurese e de sede intensa.

Enfermidade que se caracteriza por unha alteración na regulación hidrosalina do organismo.

Síndrome que se caracteriza por un trastorno do metabolismo dos hidratos de carbono, en que se produce un aumento da concentración de glicosa en sangue e a aparición de glicosa nos ouriños.

Diabete que se dá asintomaticamente en persoas que presentan unha curva de glicemia patolóxica. OBS: Tamén se denomina intolerancia á glicosa.

Relativo ou pertencente aos diaguitas ou á súa lingua.

Individuo do pobo diaguita.

Pobo amerindio que viviu, desde o s X no NO de Arxentina, agrupado en pequenas aldeas, en construcións de barro, palla, canas e madeiras e cultivaban millo, quínoa, papas, porotos e zapallos, ademais de algodón. A chegada dos conquistadores europeos ao seu territorio (1540), orixinou a súa desaparición.

Lingua amerindia que falaba o pobo diaguita. Desapareceu no s XVII ao impoñerse o quechua.