"Exter" (En toda a entrada)

Máquina destinada a centrifugar que consiste nun recipiente, que xira sobre un eixe, dentro dun corpo externo fixo.

Dispositivo que se emprega para simular as aceleracións producidas durante o lanzamento ou retorno dun vehículo espacial.

Situarse arredor dalgunha cousa que se indica.

Pechar un terreo ou unha edificación cun muro, un valado ou unha cerca.

Rodear algún lugar que se quere atacar para impedir a comunicación co exterior.

Rodear algunha cousa impedindo o paso.

Encaixar por completo algo que se abre no seu marco ou oco correspondente. Tm v i.

Xuntar dúas partes do corpo ou dalgunha cousa articulada por un extremo para que desapareza a súa abertura.

Poñer a peza que tapa un obxecto.

Asegurar cun mecanismo adecuado algo para impedir que se abra.

1. Delimitar un lugar de tal modo que quede separado do que o rodea.

2. Estar algo ou alguén incomunicando un recinto, un edificio ou outro lugar co exterior ou impedindo o paso de algo.

Interromper definitiva ou temporalmente a actividade de algo.

Dar por rematado e establecido un trato ou un asunto.

Rematar un traballo ou realizar a última tarefa del.

...

Relativo ou pertencente aos cestodos.

Platihelminto da clase dos cestodos.

Clase de platihelmintos endoparasitos que se caracterizan pola ausencia de tubo dixestivo, polo que absorben os nutrientes a través das microvelosidades externas. A esta familia pertencen as tenias.

Casa unifamiliar, polo xeral situada fóra da cidade ou nos arrabaldes e rodeada de xardín.

Chalé que pertence a un conxunto de chalés que comparten as paredes laterais exteriores.

1. Que carece de desniveis ou relevos.

2. Aplícase ao prato de tamaño medio cos bordos pouco elevados.

3. Aplícase ao mar cando presenta ondas de altura comprendidas entre 0 e 0,25 m.

1. Que carece de complicacións e artificios.

2. Aplícase á persoa de trato sinxelo e natural.

Superficie da terra sobre a que se anda.

Superficie plana xeralmente recuberta dun material resistente para poder pisar.

Parte exterior e superficial da codia terrestre, especialmente a que se dedica ao cultivo.

Cargo ou oficio de chanceler.

Oficina que se encarga de expedir ou copiar documentos reais, de dignatarios nobres ou eclesiásticos e dirixida por un chanceler.

Centro diplomático desde onde se dirixe a política exterior dun estado.

Oficina ou tribunal da curia romana, que se encarga de expedir as letras apostólicas e as bulas, e da custodia do selo de chumbo e do anel do Pescador.

1. Alto funcionario ou ministro responsable, antigamente, do selo, do arquivo ou da correspondencia real ou papal.

2. Título que recibe o ministro de Asuntos Exteriores nalgúns países sudamericanos.

Funcionario da curia diocesana que se encarga de redactar e conservar as actas.

Funcionario que nunha misión diplomática desempeña o cargo máis importante despois do xefe da misión.

Cargo universitario, o máis alto da xerarquía académica, representante da autoridade papal ou rexia, sen carácter executivo.

Funcionario responsable da administración nunha escribanía ou nunha corporación, que tiña ao seu cargo notarios e escribáns chancelaría.