"semi" (En toda a entrada)

1. Auga que se prepara con lixivia ou deterxente que se lle bota á roupa para que branquee.

2. Acción de lavar a roupa con esa auga.

Arxila líquida que se bota nun molde para facer unha peza de cerámica.

1. Masa rochosa que se separa en forma de capas, de mantos ou de correntes, no momento que se encontra en estado fluído ou semifluído e que se consolida posteriormente.

2. Masa de rocha sedimentaria formada por minerais de gran moi fino que, ao saturarse de auga, adquire a plasticidade suficiente para desprazarse en forma de fluído.

3. Masa de lava que sae ao exterior a través dun cráter e que se estende pola súa pendente mantendo a temperatura suficientemente elevada para descender con fluidez.

1. Parte externa dura que cobre unha cousa de materia máis branda.

2. Anaco de pan reseso.

Parte externa da raíz, do talo e das pólas das plantas leñosas, que coincide cos tecidos situados por fóra do cámbium.

1. Capa externa de tecido que recobre determinados órganos.

2. Capa externa do cerebro formada polos corpos celulares das neuronas (substancia gris). Nela intégranse as funcións sensitivas, motoras e de conciencia.

3. Parte externa da glándula suprarrenal en que se distinguen a capa glomerular, a fascicular e a reticular.

1. Superficie orixinada pola cimentación dos solos das zonas áridas ou semiáridas, formada principalmente por carbonato e sulfato de calcio.

2. ...

1. Elemento arquitectónico de sección circular que cumpre a función de soportar as presións verticais e oblicuas da arquitrabe e do arco, composto de base, fuste e chapitel.

2. Columna co fuste decorado con estrías verticais que poden estar unidas con filete ou non.

3. Columna que ten o fuste formado por bloques almofadados ou cadrados.

4. Columna co fuste formado por distintos aneis ou faixas de diferente diámetro e superpostos un tras outro.

5. Columna sen función construtiva e que se erixe en lembranza ou conmemoración dun suceso ou dun persoeiro.

6. Columna que non está pegada ou adherida a ningunha parte do edificio ou do muro.

7. Columna pegada que introduce parte do seu fuste no muro, formando parte del. OBS: Tamén se denomina semicolumna.

8. Columna co fuste de forma helicoidal.

Feixe de cousas colocadas unhas enriba das outras.

...

Acción de contextualizar.

Proceso semiótico segundo o que unha mensaxe se insire noutra e dá lugar a un texto coherente para o seu destinatario.

Persoa que vive nun seminario ou nun colexio dunha orde relixiosa sen pertencer á comunidade.

Persoa que reside nun convictorio.

Composición breve que serve de letra a unha cantiga popular ou outra que a remeda. Corresponde a unha combinación de catro versos octosílabos, con rima asonante nos versos pares e sen rima nos impares.

Composición de oito versos octosílabos distribuídos en dúas semiestrofas de catro versos, con catro rimas consonantes diferentes cruzadas ou abrazadas. Procede, posiblemente, da lírica galego-portuguesa.

Estrofa de rima consonante que na Idade Media substituíu á caderna vía e que posteriormente foi relegada polo auxe dos hendecasílabos, da oitava real e do soneto. Consta de oito versos de arte maior, polo común dodecasílabos, con dúas ou tres rimas consonantes diferentes, cruzadas ou abrazadas e organizadas de catro en catro. Os versos cuarto e quinto adoitan rimar entre eles. Algúns teóricos afirman que a súa orixe está na poesía medieval galego-portuguesa. Empregouse con asiduidade na lírica culta castelá do s XV.

Estrofa formada, polo común, por oito versos octosílabos, con tres rimas consonantes diferentes cruzadas ou abrazadas. Foi habitual na poesía popular ata a segunda metade do s XV.

Estrofa que consta de seis versos, catro octosílabos e dous pés crebados tetrasílabos, isto é, que se organiza en dous tercetos octosílabos simétricos rematados cada un deles nun cuarto verso tetrasílabo. Ten rima consonante. OBS: Tamén se denomina dobre sextilla, copla manriqueña ou copla de Jorge Manrique.

Molde métrico que pode ter de sete a doce octosílabos e un número variable de rimas, con ou sen enlace entre as dúas semiestrofas. Procede da poesía occitana medieval e seguiu empregándose ata o Século de Ouro español.

Estrofa de dez versos octosílabos consonantes distribuídos en dúas semiestrofas de cinco versos con rimas diferentes, proliferou nos cancioneiros casteláns dos ss XV e XVI. OBS: Tamén se denomina décima falsa, estancia real ou quintilla dobre.