"ex" (En toda a entrada)

Andar ou montar a cabalo.

Poñer algo por riba.

Facer algo para prexudicar a alguén coa intención de superalo na actividade que desenvolve.

Levar á fin unha cousa comezada.

Non deixar nada dalgunha cousa.

Chegar á última parte de algo.

Someter algo á operación de acabamento.

Chegar a unha situación determinada.

Ter como parte final aquilo que se expresa. OBS: Vai seguido da preposición en e con.

Ter fin. Tm v pron.

Pór fin a algo. OBS: Vai seguido da preposición con.

Estar esgotada algunha cousa.

Relativo ou pertencente a Acacio de Constantinopla ou a Acacio de Cesárea.

eguidor das doutrinas de Acacio de Cesárea ou ao cisma acaciano.

Cisma (482-519) provocado polo patriarca Acacio de Constantinopla, quen instigou ao emperador Zenón á publicación do Henōtikōn, edicto de unión de tendencia monofisita que non foi aceptado polo papa Fiz III quen excomungou o patriarca e iniciou o cisma.

Asir coa man ou con outro obxecto algo que se atopa nun lugar distante.

Chegar algo ou alguén a un punto, grao, medida, cantidade, lugar ou situación fixada de antemán.

Conseguir facer realidade os desexos, metas ou obxectivos proxectados.

Normativa propia dunha academia ou dun académico.

Doutrina que propugna o seguimento do considerado academicamente correcto.

Aplicación ás obras de arte dun espírito formalista que substitúe a expresión espontánea pola corrección normativa.

Relativo ou pertencente a Acad, aos seus habitantes ou á súa lingua.

Natural ou habitante do país ou da rexión de Acad.

Antiga lingua semítica falada en Mesopotamia que se estendeu aos lugares onde asirios e babilónicos exerceron o seu dominio e influencia.

acamelar.

Que se presenta unido polos extremos e cos lados igualados.

Planta herbácea perenne, da familia das acantáceas, de grandes follas lobuladas, de cor verde escura e flores brancas con veas purpúreas, agrupadas  nunha espiga terminal.

Motivo vexetal esculpido, empregado nos capiteis corintio e composto, que representa as follas da planta de acanto.