"poeta" (En toda a entrada)

Acción e efecto de invocar.

Palabras coas que se invoca.

Parte da prótase dun poema en que o poeta invoca a axuda da divindade.

Composición poética breve, en versos heptasílabos e hendecasílabos, de número de oito a dez, que riman segundo o gusto do poeta.

1. Canción con texto profano, case sempre a dúas voces, que contrasta e que alterna con instrumentos.

2. Peza polifónica, a miúdo a cinco voces de estrutura moi libre, que permite unha gran liberdade e variedade de expresións.

Relativo ou pertencente á metafísica.

Que é sutil ou difícil de comprender.

Persoa que se dedica á metafísica.

Movemento pictórico desenvolvido en Italia durante os anos 1916-1919 como reacción contra o futurismo. Retornou aos valores tradicionais da pintura pero dando aos personaxes e aos obxectos unha situación inhabitual.

Tipo de poesía desenvolvida por un grupo de poetas ingleses do s XVII. Cultivaban unha poesía de inspiración relixiosa e de carácter e estilo enxeñoso, conceptista e hermético.

Cada unha das nove fillas de Zeus e de Mnemósine, segundo a mitoloxía grega.

1. Tema, fonte ou sentimento que inspira o poeta.

2. Inspiración poética particular de cada poeta.

Movemento relixioso que xurdiu en Grecia na época arcaica e que floreceu, particularmente, durante os ss VI-V a C. Afirmaba a orixe e a natureza divinas da alma humana e que esta se atopaba presa no corpo.

oz inventada polo poeta G. Apollinaire que expresa o que suxire a pintura construída sen referencia ningunha á figuración, só como unha exaltación da luz e o dinamismo das cores.