"penta" (En toda a entrada)

Planta herbácea perenne do xénero Vinca, da familia das apocináceas, que presenta talo rastreiro de látex velenoso, follas ovadas, perennes e opostas e flores de corola azul pentalobulada.

Planta arbustiva, da familia das ranunculáceas, que presenta flores brancas e talo flexible.

Conxunto das ferramentas do carpinteiro.

Profesión do carpinteiro.

Taller no que desenvolve o seu oficio o carpinteiro.

1. Mamífero acuático do xénero Castor, da familia dos castóridos. Ten o corpo groso, cuberto dun pelame ríxido. Posúe dous grandes dentes incisivos. As extremidades anteriores permiten que o animal teña unha gran capacidade de manipulación mentres que as posteriores son máis fortes con membranas interdixitais. Aliméntanse, fundamentalmente, de cortizas e de pólas novas.

2. Roedor da familia dos aplodóntidos, repoludo e de ollos pequenos, con patas pentadáctilas de uñas longas e cunha cola pequena cuberta de pelos longos. De hábitos nocturnos, constrúe o tobo preto da auga onde amorea alimento para o inverno.

Pel deste animal.

Insecto da orde dos hemípteros, caracterizado por presentar un peteiro longo, que empregan para picar e zugar fluídos. Presentan dous pares de alas, dos que o primeiro ten endurecida a parte anterior ou toda a súa superficie. Constitúen pragas dos cultivos.

Hemíptero de auga doce pertencente aos xéneros Gerris, Velia ou Hydrometra.

Insecto, da familia dos redúvidos, de antenas de catro segmentos, con patas longas.

Insecto, das familias dos pentatómidos e dos coreidos, que posúe corpo aplanado en forma de escudo, cun escutelo triangular de gran tamaño, de cores verdes ou castañas. Producen unha secreción aceda de cheiro moi desagradable.

Insecto, da familia dos cimícidos, áptera, de corpo deprimido e de cor parda, ectoparasito dos vertebrados.

Conxunto de signos ou sinais cun significado concreto que só coñecen certas persoas e que é utilizado para un determinado fin.

Signo que se coloca ao principio do pentagrama e que determina a altura exacta das notas dentro da escala musical.

Aquilo que constitúe a explicación dunha cousa ou que permite comprendela.

Aquilo que é o máis importante, imprescindible ou do que depende todo o demais no asunto que se trata.

Doela central que pecha un arco ou bóveda, co obxecto de lle dar estabilidade e permitir que se lle poida apartar a cimbra sobre a que se montou.

Método práctico para chegar á identificación de exemplares de seres vivos.

Medir algunha cousa co compás.

Adecuar unha cousa a outra de maneira proporcional.

Dividir unha obra en compases ou marcalos nun pentagrama con raias verticais.