"nuro" (En toda a entrada)

Forma prefixada de orixe grega que se emprega na formación de palabras co significado de ‘azul escuro’.

Forma prefixada que se emprega para indicar a presenza dun grupo -CºN nunha molécula.

Forma prefixada que se emprega para indicar a presenza do anión cianuro nun complexo metálico.

Proceso de cementación dos aceiros cun baño de sales fundidos a unha temperatura aproximada de 800°C.

Procedemento de obtención do ouro e da prata que consiste en tratar o mineral cunha solución de cianuro alcalino en presenza de aire.

Relativo ou pertencente aos dendrobátidos.

Anfibio da familia dos dendrobátidos.

Familia de anfibios anuros, de cores vivas e hábitos diúrnos, que realiza a posta no chan. Moitas das especies desta familia son tóxicas.

Relativo ou pertencente aos discoglósidos.

Anfibio da familia dos discoglósidos.

Familia de anfibios anuros á que pertencen os xéneros Alytes, Baleaphryne, Discoglossus e Bombina.

Cada un dos orificios de carácter respiratorio que presentan os peixes condrictios, que pon en comunicación a auga do exterior coas cámaras branquiais.

Cada un dos orificios dos cetáceos, que comunican a cavidade nasal co exterior.

Cada un dos orificios respiratorios de diversos artrópodos que poñen en comunicación o exterior co aparato traqueal ou pseudopulmonar interno.

Cada un dos orificios que serven para a saída da auga, que molla as branquias das larvas dos anfibios anuros.

Relativo ou pertencente aos hílidos.

Anfibio da familia dos hílidos.

Familia de anfibios próceles, da orde dos anuros, que se caracterizan polo feito de ter as falanxes en forma de gadoupa e discos adhesivos nas puntas. Teñen hábitos claramente arborícolas.