"italo" (En toda a entrada)

Acción de instruír ou instruírse.

Conxunto de coñecementos que alguén adquiriu.

1. Exercicio práctico que executan as unidades militares.

2. Instrución esixida a todos os individuos do exército, destinada a capacitalos para as misións que se lles poidan confiar.

Indicacións que se dan para o manexo ou a utilización de algo.

Actividade investigadora levada a cabo por un xuíz instrutor, preparatoria do xuízo penal, na que se recompilan os elementos de interese para o proceso.

Instrución por conta do estado que se refire á educación dos nenos e dos mozos, efectuada a través de organismos encargados de subministrala.

Relativo ou pertencente a Italia, aos seus habitantes ou á súa lingua.

Natural ou habitante de Italia.

Lingua románica oriental, do subgrupo italorrománico, oficial en Italia, San Mariño, Cidade do Vaticano e Suíza.

Relativo ou pertencente aos italoalbaneses.

Natural ou habitante das comunidades italoalbanesas.

Pobo de orixe albanés que se estableceu na Italia Meridional desde mediados do s XV.

Entrada ou palabra clave que identifica un documento, un libro, unha revista ou un artigo nun índice.

Introduce cada un dos elementos dunha exposición.

Tipo de cuberta con vertentes rotas pola intersección de planos inferiores, moi inclinados, con outros superiores de pouca inclinación para conseguir maior espazo no interior e aproveitalo para vivenda.

Piso situado baixo este tipo de construción.