"duque" (En toda a entrada)

Amosando 10 resultados de 22.

  • excelencia
    Escoitar

    1. Calidade de excelente.

    2. Tratamento honorífico outorgado, antigamente, aos emperadores e aos reis; logo, estendeuse aos príncipes, aos duques soberanos, aos cardeais e aos bispos.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • filipe
    Escoitar

    1. Moeda de ouro borgoñona cuñada polo duque Filipe III o Bo durante o seu goberno (1419-1467).

    2. Moeda de prata que se cuñou en Milán nos reinados dos reis Filipe da dinastía de Austria.

    3. Moeda de prata que se cuñou en numerosas cecas dos Países Baixos durante o reinado de Filipe II.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • florín
    Escoitar

      1. Unidade monetaria principal de Holanda, establecida en 1816, que estaba dividida en 100 céntimos. 2

      1. Moeda de prata cuñada en Florencia desde finais do s XII, co valor dun soldo.

      2. Moeda de ouro cuñada en Florencia entre 1252 e 1533.

      3. Moeda de ouro dos grandes duques de Toscana cuñada en Florencia entre 1588 e 1792.

      4. Moeda de ouro cuñada polos monarcas de Aragón na ceca de Perpignan desde 1346, seguindo o modelo dos de Florencia.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • lady*
    Escoitar

    1. Tratamento que se dá en Reino Unido á muller dun lord ou dun sir, á muller que ten en propiedade un título nobiliario e á filla dun duque, marqués ou conde.

    2. Muller distinguida ou de alta condición social.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • maleducar
    Escoitar

    Transmitir a unha persoa ou animal normas de conduta incorrectas ou inadecuadas.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • manducar
    Escoitar

    Inxerir alimentos sólidos. Tm abs.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • marqués -sa
    Escoitar

    1. Persoa que ten o título de marqués.

      1. Gobernador dun territorio fronteirizo ou marca.

      2. Persoa que goberna un marquesado.

      3. Título nobiliario por riba do de conde e debaixo do de duque.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • megaduque
    Escoitar

    Título da capa suprema da frota de guerra do Imperio Bizantino. Creouse ao redor do s XI e chegou a constituír a cuarta xerarquía do imperio.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • obodrita
    Escoitar

    1. Relativo ou pertencente ao pobo obodrita.

    2. Individuo do pobo obodrita.

    3. Poboación eslava establecida entre o Elba inferior e a costa báltica de Holstein e de Mecklenburg, que cara a 1170 foi sometida polo duque de Saxonia e pasou a ser un pobo cristián xermanizado.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • príncipe
    Escoitar

    1. Tratamento dado a un soberano ou a unha soberana.

    2. Persoa que está a cargo do goberno dun principado.

      1. Fillo ou filla primoxénito e herdeiro do rei ou do xefe da casa real nalgúns países.

      2. Fillo ou filla do rei.

    4. Membro dunha casa soberana ou mediatizada.

    5. Persoa que posúe este título nobiliario nos países en que é concedido.

    6. Persoa, animal ou cousa que ten a supremacía dentro dun grupo.

    7. Personaxe literario que representa o concepto de namorado ideal.

    8. Título dado xeralmente ao consorte dunha raíña, gran duquesa ou princesa soberana cando non lle é dado o de rei, gran duque ou príncipe.

    9. ...

    VER O DETALLE DO TERMO