"cantado" (En toda a entrada)

desencantar.

Que implica ou denota desencanto.

Quitar o encantamento a algo ou a alguén.

Causar algo ou alguén unha decepción.

Quedar alguén decepcionado.

encantar.

Que está moi compracido.

Que resulta moi agradable.

Que realiza encantamentos grazas aos seus poderes máxicos. Tm s.

Obrar sobre algo ou alguén en virtude dunhas artes máxicas.

Gustar ou satisfacer moito a alguén.

1. Poema narrativo extenso que desenvolve accións heroicas.

2. Xénero dos poemas que constitúen a tradición épica dun pobo.

Conxunto de feitos heroicos dignos de ser cantados epicamente.

1. Insecto ortóptero, da familia dos grílidos, que ten un corpo grande e robusto, cabeza grosa provista de dous ollos compostos e un par de antenas longas, e coloración parda escura. As ás anteriores atópanse endurecidas e as posteriores son moi pequenas ou desapareceron. Son insectos cantadores, e o macho produce un son agudo moi característico rozando os élitros.

2. Insecto, de cor negra e marrón, con patas poderosas e ás ben desenvolvidas. Son omnívoros, aínda que se alimentan preferentemente de vexetais. Teñen costumes diúrnas e pódense localizar en todas as partes.

3. Insecto de cor marrón, abundante en fornos, pedras de cociña, lixo e en todos aqueles lugares onde a temperatura é maior á normal.

Peza do muíño, pertencente ao seu mecanismo de rotación, situada na parte inferior do veo, entre o touzo do rodicio e a ra, e que consiste nun cono metálico coa punta redondeada.

Insecto ortóptero, da familia dos grilotálpidos, de corpo robusto, o primeiro par de patas moi desenvolvido e transformado nun órgano escaravellador, co que abren galerías subterráneas, onde habitan.

Acción de loar.

1. Poema dedicado a unha persoa ou a un acontecemento.

2. Introito do espectáculo teatral, recitado e/ou cantado, que tiña como finalidade a presentación do propio espectáculo.

Cantos para honrar a Virxe ou aos santos.

Monólogo que era cantado en metro lírico por un personaxe, que interrompía o diálogo, na literatura grega antiga.

Canto a unha soa voz, o propio do canto plano, da música trobadoresca ou dos cantos tradicionais.

1. Drama concibido para ser representado con texto cantado, acompañamento orquestral, cos elementos escénicos habituais do teatro, e que adoita ir precedido dunha introdución instrumental. 2

Xénero que está constituído por este tipo de obras.

Teatro onde se representan as óperas.