"Rancé" (En toda a entrada)

1. Acción e efecto de cantar.

2. Actividade ou arte de cantar.

3. Canto monofónico da liturxia cristiá, orixinalmente sen acompañamento.

4. Canto no que cada nota musical corresponde a unha sílaba.

Composición poética en ton solemne destinada a ser cantada en honra de algo ou de alguén.

1. Nome que recibe cada unha das divisións dun poema longo de carácter épico ou narrativo, comparable ao capítulo na novela.

2. Poema francés, consistente nunha sátira encuberta baixo a forma dunha alegoría, que tivo o seu máximo esplendor entre os ss XIV e XV.

1. ...

Relativo ou pertencente á dinastía dos Capetos.

Individuo pertencente á liñaxe dos Capetos.

Descendencia agnada do rei de Francia Hugo I, o Capeto. A orixe da dinastía atópase no saxón Vitinka, pai de Roberto o Forte, fundador do ducado de Francia. Os seus fillos Eudes (888-898) e Roberto I (922-923) foron reis de Francia. Hugo o Grande (?-956) non foi rei aínda que gobernou como tal. O seu fillo Hugo I sucedeu ao derradeiro rei carolinxio Luís V como monarca francés.

1. Grao supremo da xerarquía militar, equivalente ao mariscal francés ou ao mariscal de campo alemán.

2. Oficial do exército de terra, de grao superior ao de tenente e inferior ao de comandante, a quen regulamentariamente corresponde o mando dunha compañía, dun escuadrón ou dunha batería.

Grao de oficial da mariña de guerra superior ao de tenente de navío e inferior ao de vicealmirante.

Oficial graduado que exerce o mando dun navío mercante, de pesca ou de pasaxeiros.

1. Quen manda ou capitanea un grupo de persoas en determinadas actividades.

2. Deportista que representa o seu equipo ante os árbitros ou xuíces.

Signo ortográfico semellante a unha coma, que se coloca debaixo do <c> en galego medieval e noutras linguas, como o portugués, o francés ou o catalán.

Nome da letra <ç>.

Facer perder a alguén a esperanza de algo.

Perder alguén a esperanza de algo.