"Plata" (En toda a entrada)

Plataforma levantada para a execución dun condenado.

Taboado preparado para un acto solemne.

Acción e efecto de caer.

1. Pendente dunha superficie cara a abaixo.

2. Desnivel brusco dunha corrente de auga a causa do desnivel do terreo que pode ser aproveitado como fonte de enerxía.

Diminución considerable do valor ou do prezo dalgunha cousa.

Falta ou acción reprobable na conduta dunha persoa.

Parte final dun período de tempo.

Cambio do tipo de goberno ou dominio.

Fenómeno de desaparición dun son ou dun grupo de sons sen influír na articulación dos sons veciños.

1. ...

1. Tubo por onde sae o proxectil lanzado por unha arma de fogo.

2. Peza de artillaría de tubo relativamente longo respecto ao calibre, capaz de lanzar proxectís a gran distancia.

1. Paso profundo e estreito entre montañas, xeralmente formado por un río que discorre polo fondo.

2. Entallamento fondo na plataforma e no talude continentais, que forma un val submarino estreito, de paredes escarpadas, que descende cara ás chairas abisais.

Dispositivo destinado a producir e concentrar un feixe de electróns, empregado en tubos de raios catódicos e microscopios electrónicos.

1. Cada unha das vinte e seis unidades político-administrativas confederadas da Confederación Helvética.

2. Circunscrición administrativa de primeira orde de Luxemburgo.

Ruptura da pendente que enlaza a plataforma co talude.

Carro pequeno de man, composto por unha plataforma para a carga, xeralmente cunha roda central, dous pés para apoialo no chan e dúas varas polas que se suxeita para conducilo.

ehículo que se emprega para o transporte de materiais, polo xeral motorizado e provisto de mecanismos adecuados para a elevación da carga.

Balsa de tres corpos construída normalmente con troncos.

Embarcación deportiva formada por dous cascos estreitos unidos en paralelo por unha plataforma.

Asento colocado nunha plataforma ou púlpito, desde onde os profesores lían ou explicaban maxistralmente unha ciencia ou unha arte aos seus alumnos.

Cargo que exerce un catedrático.

Disciplina que é obxecto de estudo e investigación na universidade, recoñecida oficialmente e dirixida por un catedrático.

Asento con espaldeira ou dosel, ocupado polo bispo no presbiterio. É o símbolo do maxisterio oficial da Igrexa.

Cargo ou dignidade pontificia ou episcopal.

Monumento de bronce, situado na igrexa de San Pedro, onde se presupón que sentou este apóstolo.