"Life" (En toda a entrada)

Crecemento tumoral dos tecidos descoordinado coas necesidades do organismo e que perturba as funcións biolóxicas normais. OBS: Tamén se denomina tumor.

Proliferación vexetal, voluminosa e informe, que pode aparecer nos distintos órganos das plantas causado pola presenza de patóxenos.

Aquilo que prolifera dunha maneira perigosa.

1. Parte posterior do corpo dos vertebrados que forma un apéndice máis ou menos longo e que contén as vértebras caudais.

2. Proliferación ou escrecencia das aletas dalgúns peixes.

3. Conxunto de plumas ríxidas inseridas na mitra.

Apéndice luminoso dun cometa.

Serie de persoas, de animais ou de cousas postas unha detrás doutra, agardando a súa quenda para facer algo.

1. Conxunto de fibras nerviosas da parte terminal da medula espiñal.

2. xestela.

Alga verde do xénero Enteromorpha.

...

Composición breve que serve de letra a unha cantiga popular ou outra que a remeda. Corresponde a unha combinación de catro versos octosílabos, con rima asonante nos versos pares e sen rima nos impares.

Composición de oito versos octosílabos distribuídos en dúas semiestrofas de catro versos, con catro rimas consonantes diferentes cruzadas ou abrazadas. Procede, posiblemente, da lírica galego-portuguesa.

Estrofa de rima consonante que na Idade Media substituíu á caderna vía e que posteriormente foi relegada polo auxe dos hendecasílabos, da oitava real e do soneto. Consta de oito versos de arte maior, polo común dodecasílabos, con dúas ou tres rimas consonantes diferentes, cruzadas ou abrazadas e organizadas de catro en catro. Os versos cuarto e quinto adoitan rimar entre eles. Algúns teóricos afirman que a súa orixe está na poesía medieval galego-portuguesa. Empregouse con asiduidade na lírica culta castelá do s XV.

Estrofa formada, polo común, por oito versos octosílabos, con tres rimas consonantes diferentes cruzadas ou abrazadas. Foi habitual na poesía popular ata a segunda metade do s XV.

Estrofa que consta de seis versos, catro octosílabos e dous pés crebados tetrasílabos, isto é, que se organiza en dous tercetos octosílabos simétricos rematados cada un deles nun cuarto verso tetrasílabo. Ten rima consonante. OBS: Tamén se denomina dobre sextilla, copla manriqueña ou copla de Jorge Manrique.

Molde métrico que pode ter de sete a doce octosílabos e un número variable de rimas, con ou sen enlace entre as dúas semiestrofas. Procede da poesía occitana medieval e seguiu empregándose ata o Século de Ouro español.

Estrofa de dez versos octosílabos consonantes distribuídos en dúas semiestrofas de cinco versos con rimas diferentes, proliferou nos cancioneiros casteláns dos ss XV e XVI. OBS: Tamén se denomina décima falsa, estancia real ou quintilla dobre.

Relativo ou pertencente aos crinoideos.

Equinodermo da clase dos crinoideos.

Clase de equinodermos constituída por animais mariños de simetría radial, co corpo en forma de disco, do que parten cinco divisións principais que se ramifican en novos brazos e en numerosas proliferacións.