"Colum" (En toda a entrada)

Tipoloxía de templo grego da Antigüidade, cun intercolumnio que tiña unha anchura de máis de seis módulos.

Columnata espazada.

Peza de ferro ou doutro material en forma circular.

Asa en forma de media circunferencia pola que se manexan ou colgan determinados obxectos.

Arandela da cociña de leña.

Pendente en forma de círculo.

columna vertebral.

Trabe mestra disposta de xeito horizontal sobre piares ou columnas para vencer o van aberto entre elas.

Parte baixa do entaboamento que repousa sobre os capiteis das columnas.

1. Espazo limitado por columnas na parte anterior, que precede a un templo, un palacio ou a outro edificio suntuoso.

2. Espazo descuberto no interior dos conventos ou doutras edificacións adoito rodeado de pórticos e de carácter público.

1. Nome aplicado a diversas cavidades de diferentes animais.

2. Parte principal da caixa timpánica situada inmediatamente debaixo do martelo.

3. aurícula.

4. Cavidade que, en moitos procordados, envolve as branquias.

5. Cavidade gastral das esponxas.

6. Cavidade do corazón embrionario dos vertebrados a partir da que se orixinan as aurículas do corazón do adulto.

...

Dosel de tea preciosa ou de mármore, madeira ou metal, sostido por columnas, suspendido ou apoiado na parede, que cobre un altar, unha imaxe, unha tumba santa ou outro obxecto relixioso.

Tecido de seda, adamascado, labrado, brocado e con incrustacións de pedras preciosas.

Que non ten contido, interese ou fundamento.

Que non ten xente.

Que non ten o seu espazo ocupado.

Sentimento experimentado pola ausencia dunha persoa ou cousa.

Lugar de gran profundidade ou visto desde unha considerable altura onde non se rexistran corpos sólidos.

Cada unha das aberturas (portais, xanelas, espazos entre columnas) situadas nun entrepano de parede ou noutra construción.

Espazo desprovisto de materia.

Concepto límite, segundo a física clásica, dun espazo desprovisto totalmente de materia, en que se propagan os campos.

Rexión do espazo en que a presión atmosférica foi reducida para evitar a influencia da atmosfera sobre os procesos que se levan a cabo no interior do espazo pechado.

Conxunto que non contén ningún elemento.

...

1. Instrumento que se utiliza para medir a presión atmosférica.

2. Aparato que consta dun elemento sensible en forma de cápsula circular e plana completamente pechada, onde se fixo previamente un certo baleiro e que se emprega para medir a presión atmosférica.

3. Barómetro que mide a presión atmosférica mediante a determinación da altura dunha columna de mercurio.

4. Barómetro de mercurio deseñado por Torricelli (1643), en que o descenso de mercurio no tubo orixina unha cámara barométrica.

Calquera cousa que se utiliza como índice ou medida dun determinado proceso ou estado, especialmente se se aplica á investigación dos mercados de consumidores e usuarios.

Relativo ou pertencente ao basalto.

Que está formado de basalto.

Conxunto de rochas extrusivas que ao arrefriarse, adoptan unha forma prismática semellante a columnas.