"Austria" (En toda a entrada)

Aplícase a cada un dos soldados da garda chamberga e ás pezas que formaban o seu uniforme.

1. Casaca militar en que o propio forro formaba as lapelas e as dobras das mangas.

2. Sombreiro que se emprega pola garda chamberga.

3. Rexemento creado en Madrid por Mariana de Austria (1669) con funcións de garda real.

Moeda de prata catalana do s XVIII.

1. Relativo ou pertencente a Eslovenia, aos seus habitantes ou á súa lingua.

2. Natural ou habitante de Eslovenia.

1. Relativo ou pertencente aos eslovenos.

2. Individuo do pobo esloveno.

3. Pobo eslavo procedente dos Cárpatos, establecido desde a segunda metade do s VI na actual Eslovenia, e nas rexións de Istria, Carniola e Carintia.

Lingua baltoeslava, propia e oficial de Eslovenia, que tamén se fala en zonas limítrofes de Italia, Austria e Hungría.

Moeda de ouro borgoñona cuñada polo duque Filipe III o Bo durante o seu goberno (1419-1467).

Moeda de prata que se cuñou en Milán nos reinados dos reis Filipe da dinastía de Austria.

Moeda de prata que se cuñou en numerosas cecas dos Países Baixos durante o reinado de Filipe II.

Relativo ou pertencente ao pobo godo e aos seus habitantes.

Natural ou habitante do pobo godo.

Descendente dos antigos visigodos establecidos durante o período carolinxio no territorio francés, protexidos por capitulares dos reis visigodos e que gozaban do seu propio dereito.

Pobo xermánico oriental formado por unha confederación de tribos unidas pola etnia e a lingua. Orixinario posiblemente do S de Suecia, no s I distribuíanse pola costa do Báltico. Durante as invasións dos hunos (370), dividíronse en godos orientais ou ostrogodos, que se estableceron ao redor do mar Negro, e godos occidentais ou visigodos, que se estenderon pola fronteira do Danubio. Os visigodos instaláronse na Galia e Hispania, mentres que os ostrogodos atravesaron Hungría e Austria para instalarse en Italia (s V).

Antiga moeda de Alemaña e Austria.

Moeda fraccionaria austríaca que equivalía á centésima parte dun xilín.

Goberno formado por cinco persoas.

1. Colexio de cinco maxistrados designado polo tribunal dos cento catro en Cartago.

2. Agrupación política de Austria, Prusia, Rusia, Reino Unido e Francia (1815-1860).

Que corresponde a cada unha das partes dunha cantidade ou dun todo dividido en tres porcións. Tm s m.

Modo de arrendamento das terras polo que unha parte da colleita lle correspondía ao arrendatario e dúas partes ao dono das terras.

Madeiro paralelo ao cumio.

Unidade militar do exército da Casa de Austria fundada en 1534 para agrupar as compañías.

Moeda fraccionaria británica.

Unidade monetaria principal de Somalia.

Unidade monetaria principal de Austria ata 2002.