"ácono" (En toda a entrada)

Banda longa de tea que poñen ao redor do pescozo os presbíteros e diáconos nos actos litúrxicos.

Banda ancha, normalmente de pel, que usan as mulleres como adorno ou abrigo, e que cobre o pescozo e os ombreiros.

estido xeralmente longo que usaban as matronas en Grecia e Roma.

Cargo ou exercicio de lector.

Oficio de quen corresponde nas funcións litúrxicas facer as lecturas, excepto as dos Evanxeos, que corresponden ao diácono.

1. Subdivisión da lexión romana que a constituían dúas das sesenta centurias que compoñían a lexión.

2. Correa para suxeitar un escudo.

Insignia ou ornamento litúrxico que portaban o subdiácono, o diácono e o celebrante no antebrazo esquerdo, durante a celebración da misa.

Ornamento litúrxico, distintivo dos diáconos orientais, semellante a unha longa faixa colocada entre as costas, cuxas puntas descenden por diante e por detrás ata a terra, e que corresponde á estola dos sacerdotes e dos diáconos latinos.

Banda, colgada ao pescozo, que utilizaban os romanos para limpar a boca e a suor do rostro.