"Togo" (Contén)

Amosando 10 resultados de 11.

    1. Facultade mediante a que un país constituído en estado soberano pode decidir por el mesmo o seu status político, económico, social e cultural.

    2. Situación dunha entidade política que mantén un vínculo directo respecto doutro estado pero que goza de soberanía plena, ou case plena, no que se refire á organización política, económica, social, cultural e á administración interior.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Célula do aparato reprodutor masculino da que derivan, por meioses e mitoses sucesivas, os espermatozoides.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Estudo da orixe dos mitos.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Que ten oito ángulos e oito lados.

      1. Relativo ou pertencente ao octógono.

      2. Que ten como base un octógono.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Polígono de oito ángulos e oito lados.

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Que forma ángulos rectos.

      2. perpendicular.

      1. Aplícase a dous vectores a e b que cumpren que a·b = 0, nun espazo vectorial que ten definido un produto escalar.

      2. Aplícase ao subconxunto de vectores dun espazo vectorial, cando cada un dos vectores é ortogonal respecto aos outros vectores do subconxunto.

      3. Aplícase aos subconxuntos A e B dun espazo vectorial, cando cada vector de A é ortogonal con respecto a todos os vectores de B. Se A é ortogonal a B, denótase por A}B.

      4. Aplícase á matriz cadrada invertible, cando a súa trasposta e a súa inversa coinciden.

    1. Nun espazo de funcións que ten definido un produto escalar, aplícase ás funcións f(x) e g(x) cando o produto escalar entre eles é cero.

    2. Tipo de proxección dunha figura nun plano en que se representa a figura ao trazar as proxectantes perpendicularmente ao plano de proxección.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Calidade de ortogonal.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Proceso que permite determinar unha base ortogonal dun espazo vectorial, de dimensión finita e dotado de produto escalar.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente ao protogótico.

    2. Estilo artístico, desenvolvido entre o románico e o gótico a finais do s XII e comezos do s XIII, que supuxo a introdución do arco apuntado, a desaparición de iconografía románica e a humanización das composicións.

    VER O DETALLE DO TERMO