"Deutero" (Contén)

Forma prefixada de orixe latina que se emprega na formación de palabras científicas e que indica que un ou máis dos hidróxenos dunha molécula son átomos do seu isótopo deuterio.

Aplícase a cada un dos libros bíblicos recollidos na tradución grega do Antigo Testamento e na Vulgata, excluídos do canon xudeu.

Conxunto do prosencéfalo, o mesencéfalo e o romboencéfalo do esbozo encefálico.

Lique en que o fungo integrado é un deuteromiceto.

Tratado sobre a placenta e as secundinas.

Núcleo dun átomo de deuterio, composto por un protón e un neutrón.

Relativo á tradición que deu lugar ao libro do Deuteronomio.

Doenza secundaria que deriva dunha afección anterior.

clarividencia.