"Caín" (Contén)

Relativo ou pertencente a Bizkaia ou aos seus habitantes.

Natural ou habitante de Bizkaia.

Dialecto do éuscaro.

Emitir sons de lamento, especialmente os animais.

Queixarse dolorosamente o can.

Relativo ou pertencente ao pobo dos caingangs.

Individuo do pobo indio dos caingangs.

Familia de tribos indias que se estende pola conca esquerda do río Paraná. Están moi relacionadas natural e lingüisticamente cos xe. Os brasileiros danlles o nome de coroados.

Relativo ou pertencente á seita dos cainitas.

Individuo que pertence á seita dos cainitas.

Seita aparecida no s II que veneraba aqueles personaxes que no Antigo Testamento eran repudiados por Deus, sobre todo Caín.

1. Aplícase á uva da variedade caíño e ao viño elaborado con ela.

2. ariedade de uva autóctona galega, tinta e branca, en ambos os casos moi escasa.

3. iño elaborado con esta variedade de uva.

2 cairo.

Aplícase ao porco que ten o pelo cara a atrás.

Que é pouco xeneroso ou de mala condición.

Mosca das cabalarías.

brionia.

Relativo ou pertencente aos cainotéridos.

Mamífero da familia dos cainotéridos.

Familia de mamíferos fósiles da suborde dos tilópodos, que se caracteriza por medir uns 30 cm de lonxitude, coas patas traseiras máis longas ca as dianteiras e todas elas rematadas en pezuños de dous dedos e co resto reducidos. Presentaban tamén orellas longas e hábitos semellantes aos coellos.

Armazón de canas, varas ou vimbios entretecidos, utilizada para diversos usos.

Armazón feita de táboas, canas, varas ou vimbios entretecidos que se coloca entre os fungueiros do carro para amarrar a carga.

Aveño de labranza constituído por unha estrutura de táboas e varas entretecidas que se usa para achaiar a terra.

Estrutura de paus e varas entretecidos colocada á entrada dunha propiedade como porta.

Armazón feita de táboas entretecidas con canas ou vimbios que se coloca a certa altura sobre o lume para secar ou afumar alimentos.