"hipo" (Contén)

1. Substancia considerada como a realidade ontolóxica, en contraposición á puramente mental.

2. Cada un dos tres graos supremos ou primeiros que recoñecía Plotino: o Un, que está por riba de todas as cousas, a Intelixencia e a Alma.

Suposto ou persoa, especialmente as persoas da Trindade, en contraposición á única natureza divina.

Interacción entre dous xenes nos que un impide a expresión fenotípica do outro, que non é alelo do primeiro.

1. Cambio de categoría gramatical que experimenta unha palabra.

2. Formación dunha palabra a partir doutras que adoitan aparecer en conexión sintagmática.

Relativo ou pertencente á hipóstase.

Unión substancial das naturezas divina e humana na persoa de Xesús Cristo.