"tera" (Contén)

Pertencente ou relativo aos intestinos.

Dor intestinal.

encimoterapia.

Moeda de ouro, electrón ou prata que se empregou na Antiga Grecia e no Oriente Próximo desde o segundo cuarto do s VII a C.

Cada un dos encimas do grupo das hidrolases que catalizan a hidrólise dun éster en alcohol e ácido. Participan en fases importantes da dixestión e do metabolismo intermediario.

Expresión que procede da locución latina et cetera, ‘e o que resta’, que se usa para substituír a parte final dunha exposición ou enumeración porque se sobreentende, ou por outra causa.

Rama da farmacoloxía que estuda o mecanismo de acción das substancias medicinais para poder empregalas en terapeútica.

Uso terapéutico do ferro e dos seus compostos.

Persoa especializada en fisioterapia.