"sec" (Contén)

Que é seco por natureza.

Que non se rega. Tm s m, referido a terreo.

Que é seco por natureza.

Que non se rega. Tm s m, referido a terreo.

Que seca ou absorbe líquidos. Tm s m, referido a papel ou a substancia.

Emulsión de aceite cun sal metálico que ten a propiedade de acelerar a oxidación dos aceites empregados en pintura.

1. Aplícase ao par de liñas ou de superficies que se cortan.

2. Aplícase á recta que corta unha curva nun punto sen ser tanxente.

3. Aplícase ao plano que corta unha superficie ou unha curva sen ser tanxente. Tm s f.

Inversa do coseno dun ángulo, tal que sec α =1/cos α.

Quitarlle a humidade a unha cousa.

Perder humidade unha cousa.

Quedar sen auga un río ou unha fonte.

Perder o zume unha planta ou un órgano.

Cada unha das partes en que se divide un todo.

Acción e efecto de seccionar algo.

Intersección dun plano cunha superficie.

Corte practicado nun corpo, nun terreo ou nun obxecto que permite o estudo da estrutura interna.

Debuxo que representa o aspecto dun terreo, dun edificio, dun corpo calquera como se estivese cortado segundo un plano determinado.

Categoría taxonómica inferior ao xénero e superior á serie e á especie.

Parámetro característico da interacción dunha partícula ou conxunto de partículas fundamentais coa materia, que depende do tipo de interacción, das partículas que interveñen e da súa enerxía. A unidade de medida é o barn.