"Aso" (Contén)

Pequeno instrumento metálico con forma de forca que ao vibrar produce un son musical dunha altura determinada, habitualmente en la 3 .

1. Termo da teoría musical grega, medieval e renacentista, que designaba tanto o intervalo de oitava como a gama de sons comprendidos no ámbito dunha oitava.

2. Son de referencia convencional que condiciona a afinación dos sons restantes do sistema musical.

3. Extensión dos sons dunha voz ou dun instrumento musical, do máis grave ao máis agudo.

Peza de madeira fixada sobre o mastro dos instrumentos de corda fretada ou pulsada, sobre a que os dedos da man esquerda premen as cordas para facer variar a altura do seu son.

Fonte sonora de ton fixo, constituída por unha variña dobrada pola metade e que vibra de maneira transversal.

Que é pouco ou insuficiente en cantidade ou número.

Que hai insuficiente cantidade ou número de algo que se expresa.

Que lle falta un pouco para estar xusto ou completo.

Acción e efecto de fracasar.

Cousa que dá un resultado desastroso.