"ecto" (Contén)

Carencia física ou moral que algunha persoa ten de algo, de xeito que a converte en imperfecta.

Carencia das calidades propias dalgunha cousa.

1. icio dunha cousa que fai diminuír o seu valor e que, en ocasións, pode determinar a súa incapacidade para facer o uso ao que está destinada.

2. Omisión dalgún requisito que a lei esixe nos actos xurídicos e que, se é esencial, orixina a nulidade do acto.

3. Falta derivada da incorrecta aplicación das normas procesuais nunha causa que pode afectar á validez da sentenza xudicial

4. Carencia ou imperfección que existe nun título que pode impedir a súa inscrición no rexistro da propiedade.

Interrupción da regularidade da rede cristalina dun sólido.

Diferenza entre a suma das masas dos nucleóns que compoñen un núcleo atómico e a masa do núcleo enteiro, ou entre a masa dos compoñentes dun átomo e a do átomo enteiro.

Que produce deflexión.

1. Fiestra pequena que pode xirar sobre un eixe vertical e que, fixada ás portas de diante dos automóbiles, permite a entrada de máis ou menos aire segundo a súa orientación.

2. Pantalla que se coloca sobre a cabina dos camións para mellorar a penetración aerodinámica a altas velocidades.

Cabeza dos pistóns que se empregan nos motores de dous tempos.

Que non sente afecto por algo ou por alguén. Tm s.

Falta de afecto ou de cariño.

Que detecta ou se utiliza para detectar.

1. Dispositivo ou aparato que se utiliza para detectar ou descubrir a presenza dunha determinada substancia ou fenómeno físico.

2. Dispositivo sensible ás correntes eléctricas de alta frecuencia que permite revelar a presenza de ondas ou de oscilacións radioeléctricas.

3. fotodetector.

4. Aparato que se utiliza para detectar a presenza de gases tóxicos ou inflamables.

5. Dispositivo que rexistra as reaccións emocionais dunha persoa, o ritmo respiratorio, as pulsacións, a presión sanguínea e a resistencia eléctrica da pel, ante as preguntas que se lle formulan.

6. Instrumento que se utiliza para detectar obxectos metálicos ocultos.

7. Aparato ou dispositivo que permite rexistrar a presenza de partículas de núcleos e evidenciar a súa enerxía.

Que vai en liña recta.

Que non fai paradas intermedias ou que para só nas estacións máis importantes.

1. Que se fai sen intermediarios.

2. Aplícase á marcha que se transmite á árbore secundaria coa mesma velocidade da primeira.

1. Que afronta as situacións abertamente.

2. Aplícase ao discurso ou á linguaxe que expresa o pensamento sen rodeos, empregando a primeira persoa.

1. Que segue a orde normal ou máis xeral.

2. ...

Que ordena ou dá as directrices que se deben seguir. Tm s.

Cada un dos cinco membros do Directorio.

Representante da administración xeral do Estado que exerce a xefatura dun dos centros directivos en que se divide un departamento ministerial.